Gulliver (9)

In de lounge van het hotel luistert de bemanning gespannen naar het verslag van Tjibbe. Hoe hij en Gaston een zoekslag op internet maakten en ontdekten dat de weinige woorden die Gulliver had gezegd inderdaad Fins zijn. Dat ze met die wetenschap op zoek gingen naar kinderliedjes en het filmpje met het slaapliedje vonden. En hoe vlak na die vondst Hoesseini belde en een auto stuurde om Tjibbe en Gaston naar het weeshuis te brengen. Tjibbe vertelt over het gebeuren daar en hoe hij het voor elkaar kreeg, met hulp van Hoesseini, dat Gaston vannacht bij Gulliver slaapt.
'Morgen bespreek ik met Hoesseini dat Gaston door Fillippe wordt aflost. Hopelijk spreken de verzorgers in de dagdienst wel Engels anders hebben we Hoesseini of een van zijn manschappen nodig als tolk. Contact met de Finse ambassade is morgen onze eerste zorg. Wat er ook gebeurt, we laten Gulliver niet aan zijn lot over. Desnoods blijf ik langer hier als we geen nieuwe opdracht krijgen.'

De volgende ochtend aan het ontbijt is vooral Fillippe ongedurig.
De Spanjaard gunt zich amper een kop thee en een zoet broodje van het uitgebreide ontbijtbuffet. Tjibbe maant hem tot kalmte.  'Ongeduld heeft geen zin, we zijn afhankelijk van de autoriteiten. Hoesseini zal zo wel komen en dan horen we hoe het verder gaat. Ik verwacht dat ik vandaag nog naar Abu Dhabi wordt gebracht. Jij doet er verstandig aan stevig te ontbijten want je weet niet hoe je dag er in het weeshuis gaat uitzien. Ze zullen je heus niet laten verhongeren, maar je kunt er maar beter met een goed gevulde maag arriveren.'
Eusebio rolt een paar zoete deegbolletjes met chocola in een servet.
'Neem mee voor Gulliver, vindt ie vast lekker. Ik vrees dat Gaston geen toegang tot de keuken krijgt om pannenkoek te bakken.'

Op dat moment stormt Koos, die na zijn ontbijt in de lounge is gaan zitten, de ontbijtzaal binnen. 'Kom snel, Gaston is net uit een politiewagen gestapt en hij heeft Gulliver op zijn arm.' Als één man vliegt het gezelschap overeind en rent naar de lounge. Grijnzend loopt Hoesseini door de draaideur met achter zich een breedlachende Gaston die Gulliver als een gewonnen trofee bij zich draagt. Het joch kijkt met een ernstig snoetje verbaasd om zich heen. Als hij zijn redders in het vizier krijgt breekt een stralend lach door. Hij vergeet zijn fles en strekt zijn armpjes uit naar Fillippe.
Koos duikt naar de grond en vangt het kleinood op voor het op de glimmende plavuizen te pletter valt. Fillippe neemt het kind van Gaston over en zet hem op zijn schouders. Met een snel handgebaar weet Tjibbe te voorkomen dat hij met zijn vrachtje door de lounge galoppeert. Ze trekken zo al aandacht genoeg.

Telefonisch heeft Hoesseini een zaaltje geregeld, daar doet de politieman verslag van de ochtend.
'Ik ben vanmorgen in alle vroegte door de directeur van het weeshuis gebeld. Hoewel ze begrepen dat de nood hoog was waren ze niet blij met mijn bemoeienis gisteravond. Geen enkel kind dat daar woont krijgt zo veel aandacht als deze vreemdeling die zie niet verstaan. Onder de kinderen kan dat jaloezie geven die de nieuwkomer op den duur niet ten goede komt. Kortom ik kreeg te horen dat ik te impulsief had gehandeld. Ik mocht dan wel een gezagsdrager zijn, maar in het weeshuis maakte ik niet de dienst uit.
Gaston liet me het filmpje zien en de reactie van  het kind overtuigde me.
In overleg met de directeur en Gaston heb ik daar ter plekke contact gezocht met de Finse Ambassade. Ik deed mijn verhaal en tot mijn verrassing werd ik al snel doorverbonden met de ambassadeur zelf. Hij reageerde uitzonderlijk enthousiast en nu komt het, hou je vast. Dat knulletje daar is waarschijnlijk Axel Lindholm uit Porvoo. Hij is vlak na zijn derde verjaardag met zijn ouders per zeiljacht op wereldreis gegaan. Van die mensen en het jacht is al een tijd niets meer vernomen. De grootouders in Finland hebben op grote schaal alarm geslagen en aangifte van vermissing gedaan. De ambassade wil graag meewerken om uit te zoeken of Gulliver inderdaad Axel Lindholm is. Ik heb gezegd dat we hem vandaag nog naar Abu Dhabi zullen brengen.
Daar nemen ze meteen een foto van hem en sturen die op naar Finland.
Ik stel voor dat Tjibbe meegaat om de hele geschiedenis van jullie drenkeling uit de doeken te doen. De kans bestaat dat de grootouders vanavond al weten dat jullie hun kleinzoon Axel Lindholm hebben gered.'