Huilliedje

Om te janken

om diepe treurnis in gezang
biggelt de traan over menig wang
ze hoort van liefde en gemis
over moeder die in de hemel is
ze glijdt van strand, stil en verlaten
naar  kloosters vol gehavende soldaten
naast de muur van 't oude kerkhof
valt zij snikkend in het stof
overmand door ziek en zeer
ligt zij daar stilletjes terneer
de teksten van het levenslied
bezorgen haar immens verdriet
sopranen, alten en tenoren
zij laten vrolijk van zich horen
om haar laat geen van hen een traan
zien niet het leed haar aangedaan
het levenslied brengt hen vertier
zij zingen het met veel plezier
de traan glijdt af in vrije val
en eindigt in een tranendal

Naar aanleiding van een foto van het huilende zigeunerjongetje met daaronder een gedicht van Alfred Kossmann over huilen en verdriet, was de opdracht zelf een huilliedje te schrijven.
Ik had geen zin in clichés en maakte bovenstaand.