Volgens overlevering wordt Kaatje in 1672 in Blokzijl geboren. Haar moeder is Brecht Jansdochter die in Blokzijl de herberg "In den Gouden Walvisch" runt.
Na de dood van haar moeder verplaatst Kaatje de herberg naar de nieuwe sluis van Blokzijl. Ze doet zaken met de kooplieden van de VOC die haar uitheemse kruiden en vruchten bezorgen. Kaatje maakt de lekkerste gerechten, maar houdt haar recepten geheim. Haar grote jeugdliefde Hilbert monstert aan als stuurman op de koopvaardij en is kaper in staatsdienst. Hilbert wil pas als rijkaard naar Blokzijl terugkeren. Tevergeefs wacht Kaatje haar hele leven op hem en wijdt ze zich aan haar kookkunsten. Er is in die tijd nog geen sprake van Michelinsterren, maar ze zou er zeker een verdiend hebben. Als ze zestig is wordt ze overvallen en dermate toegetakeld dat ze aan haar verwondingen overlijdt. Twee weken later arriveert een schatrijke Hilbert in Blokzijl. Te laat om zijn vergaarde kapitaal met Kaatje te delen vertrekt hij na korte tijd weer naar Madagaskar. De plek waar hij rijk man werd.
Blokzijl is Kaatje niet vergeten. Haar standbeeld staat bij de sluis en in het restaurant wat naar haar is genoemd koken ze de sterren van de hemel.
Theaterspektakel voert gedurende een aantal avonden de musical over Kaatje op. Vooraf gegaan door straattoneel. Dat het samenvalt met het 50-jarig bestaan van genoemd restaurant berust op toeval.
Plaats van handeling is het sluisje van Blokzijl dat eind van de middag voor alle scheepvaart wordt gesloten om de ponton waarop het spektakel plaatsvindt naar binnen te varen. De musical is alle acht avonden uitverkocht, maar tijdens wat korte testen voor de laatste voorstelling heb ik foto's kunnen maken. De rookpot in de berg potten en pannen doet het. De drummer met zijn ludieke drumstel oefent een roffeltje en charmante Hilbert, in zijn rijke kostuum, wil wel even poseren. Het straattoneel komt op gang.
De burgemeester schrijdt voorbij met zijn in blauw uitgedoste vrouw.
Een straatveegster stoot mij aan. 'Kijk hem pronken met zijn vrouw, allemaal schijn. Hij neemt het met de zeden niet zo nauw. Heb je die drie vrouwen in hun zwart-rode jurken gezien? Onze burgemeester is niet vies van een scheve schaats en zijn vrouw moet het allemaal maar goed vinden. 't Is een schande. Nou ik ga weer, ik moet zorgen dat Blokzijl er schoon bijligt.'
Een paar dronken zeelui trekt in waggelende gang van terras naar terras waar een drietal nonnen hun zegeningen over de gasten rondstrooit en de dominee de les komt lezen. Ondertussen loopt de tribune vol en maakt de cast van Theaterspektakel zich op voor de laatste voorstelling.
Op haar sokkel bij de sluis ziet Kaatje dat het goed is.
klik aan voor vergroten
Wat een mooi en interesant blog, geweldig dat Kaatje op deze manier wordt herdacht.
BeantwoordenVerwijderen
BeantwoordenVerwijderenWat bijzonder zeg. Een mooi verhaal en dat je toch de musical kon zien. Ik zou hem ook graag zien en eten bij Kaatje wil ik ook wel.
Nee, helaas hebben we de hele musical niet kunnen zien. Ik zie dat ik het woord doorloop niet goed heb gebruikt. Een doorloop geeft de hele voorstelling weer en dat was hier niet het geval. Ik heb de tekst gewijzigd.
VerwijderenEen mooi verhaal en bijpassende foto's. Zo komt kaatje weer tot leven. Iets wat ze ook verdient, al zal ze dat nooit weten.
BeantwoordenVerwijderenWat leuk om de geschiedenis op deze manier levend te houden.
BeantwoordenVerwijderenLevende geschiedenis, wat leuk dat je daar toch de voorbereiding van meekreeg. En het leverde nog leuke foto's op ook. Het burgemeestersechtpaar poseerde zo te zien gewillig.
BeantwoordenVerwijderenO, wat vind ik dit toch leuk. Die Kaatje die net haar vrijer mist. De vrijer die te laat komt. En dat alles nagespeeld wordt, super. Bedankt voor het leuke verhaal en de foto’s.
BeantwoordenVerwijderenWat leuk die mensen in die mooie kleding! Ik houd daarvan.
BeantwoordenVerwijderenGewoonAnneke Het werkt de leeslijst... Wat een mooi verhaal. En Blokzijl is echt zo'n leuke plaats.
BeantwoordenVerwijderenOh wat leuk! Kaatje bij de Sluis ken ik van naam, maar haar verhaal niet. Wat een bijzondere geschiedenis. Mooie foto’s! Fijn dat je ons laat meegenieten.
BeantwoordenVerwijderenOh, dit is leuk, dat wat je te zien kreeg en het verhaal.
BeantwoordenVerwijderenWij maakten zoiets op straat ook mee, vooraf gaande aan een stuk dat we gingen zien in een openlucht theater tijdens een dialecten festival. Het stuk was uiteraard ook in het dialect. Ontzetten leuk.
Kaatje maakt nu nog de tongen los.
BeantwoordenVerwijderenZe heeft wel een onverdiend einde gekregen, net dat het geluk binnen handbereik lag.
Een verhaal om een les van te leren. Hans
@ kamperen is echt een hobby, de vouwwagen heeft zeker voordelen ten op zichtte van de caravan.