Zo knap dat je dit doet, wat goed dat je er bent.
Stoer, sterk, dapper, moedig, voortvarend, een bikkel.
Ik hoor het van veel mensen en lees het in jullie reacties op mijn blog.
Wees er zeker van dat ik die uitingen zeer waardeer, maar soms denk ik zelf bij al die kwalificaties dat ik een 'Lustige Witwe' lijk.
Ooit heb ik de ernstige zieke filosoof René Gude horen zeggen; 'Je moet het beest in de bek kijken.' Ik vond dat toen een geweldige uitspraak en probeer vanuit die gedachte te handelen.
Inmiddels weet ik dat het beest verschillende gedaantes heeft en regelmatig de aanval van achteren inzet.
Op zo'n moment laat het zich niet in de bek kijken. Dan ben ik even niet stoer, sterk, dapper, moedig, voortvarend of een bikkel.
Het zij zo.
In verband met modereren kan het zijn dat het even duurt voor je reactie zichtbaar is.
zondag, maart 16, 2025
En dan is alles anders
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Dat beest ... is er in alle soorten en maten, dient zich aan onder talloze namen... en in jouw situatie zal diens naam "Rouw" zijn... onlosmakelijk aan jou verbonden zal dat beest zich duidelijk laten gelden in de wisselende gedaantes die verwerking en acceptatie kennen. Accepteert een vlucht ervoor niet, je moet het ondergaan, soms met een andere, soms alleen.
BeantwoordenVerwijderenEn dat laatste mag en moet. Rouwen is hard werken en je hoeft echt niet altijd stoer en dapper te zijn
BeantwoordenVerwijderenWat was je sterk!
BeantwoordenVerwijderenDat zeiden mensen tegen mij toen ik op de crematie van mijn man sprak.
Maar ik ben het even niet. Ik hou mij groot. Voor mijn kinderen die ook genoeg op hun bordje hebben.
Maar het verdriet overvalt je. Zomaar. Uit het niets. Maar daar is de buitenwereld niet altijd bij.
Het verdriet toelaten is ook een vorm van sterk zijn.
Liefs Joanne 😘🧡
Het beest kan je lelijk beschadigen en het is een lafaard want het liefst valt hij je van achteren aan.
BeantwoordenVerwijderenTijd zal het nodig hebben, die moeten we dan maar nemen. Hans
@ Je kunt ook met iemand anders op vakantie gaan, grapje
VerwijderenPijnlijke opmerking, dacht ik in eerste instantie. Maar ik begrijp dat je reageert op mijn opmerking over Madonna's holiday.
VerwijderenIk heb er niet zoveel ervaring mee, maar ik vind het vooral moedig van je dat je de strijd aangaat.
BeantwoordenVerwijderenHeel begrijpelijk hoor, daar hoef je je niet voor te schamen of te verontschuldigen.
BeantwoordenVerwijderenDat herken ik ook hoor. Krijg ook soms te horen je doet het goed hoor. Je bent een sterk mens maar mijn hart huilt nog elke dag. En het klinkt wat vreemd maar ik zou willen dat ik gauw naar mijn liefste mag. Ik hoef niet altijd sterk te zijn want ik lijkt wel goed van buiten maar men ziet en voelt en weet niet altijd mijn verdriet en pijn.
BeantwoordenVerwijderenJe schreef eens bij op blog dat huilen mag en ook jij mag je buitenkant ook tonen hoe jij je werkelijk voelt. Maar ook het schrijven want schrijven helpt ook om het beter te verwerken.
BeantwoordenVerwijderenJa, ik kan me goed vinden in de vorige reactie van Tine. Máár, hoe waar ook, dat hoeft van mij dan toch weer niet iedereen van te merken. Juist omdat m'n (klein)kinderen er zo voor me zijn, en zo trots op me zijn die ik er m'n best voor.Ik zou niet willen dat ze zich zorgen om me maken Maar dat wil uiteraard niét zeggen dat er niet nog regelmatig in dip insluipt, en dat mag van iedereen, ook van mezelf. Ach, je herkent het vast allemaal wel van het gáát helemaal niet vanzelf als we "een grote meid zijn" ,dikke knuffel!
BeantwoordenVerwijderenHet zij zo, inderdaad. Je hebt een vreselijke tijd achter de rug, je zit er nog middenin. Ik wens je weer/ nog veel sterkte en liefs.
BeantwoordenVerwijderenNatuurlijk zijn er vele moeilijke momenten, zou ook raar zijn als je die niet hebt. Ik zeg altijd: de tranen zijn de liefde die je nog steeds voelt voor degene die er niet meer is.
BeantwoordenVerwijderen'Het beest in de bek kijken' en iedereen doet dat op zijn eigen manier. Hou je taai!
BeantwoordenVerwijderenJe bent eigenlijk altijd sterk, dapper, moedig, stoer, een bikkel. enz. Ook als het beest zich even niet in de bek laat ijken, verdriet beleven is zo belangrijk. Laat het horen en zien en beschrijf het, dat geeft ruimte in je hoofd en lichaam * * * Liefs en sterkte
BeantwoordenVerwijderenIk las recent het boek The Grieving Body en moest regelmatig aan jou denken. Mary Frances O'Connor beschrijft je levenspartner als een externe pacemaker. Als die wegvalt, moet je hele lichaam zich als het ware 'resetten'. Rouw is dus emoties en pijn, en daarnaast echt een proces waarin je lichaam een nieuw evenwicht moet zien te vinden. Dat kost tijd en energie. Ik leef met je mee Ferrara. Rouw is intens.
BeantwoordenVerwijderenIk geef je een virtuele knuffel én
BeantwoordenVerwijdereneen aai over je bol 🙏
Je mept je een weg door het leven. Daar kom je sowieso alleen geschonden uit. Rouw tackelt je op onverwachte momenten. Wanneer je mooie muziek hoort, iets leest in een boek, een roodborstje ziet, appeltaart eet, iemand die welgemeend vraagt hoe het met je gaat. Emoties nemen je leven over. Jij kan het alleen op jouw manier doen, en dat dóe je. We zullen je alle keren bemoedigen, want je bent dapper. Ook al zie je dat zelf misschien anders. Dapper zijn, is ook verdriet toelaten, maar telkens terugkeren naar start.
BeantwoordenVerwijderen♥
Verdriet moet je nooit wegduwen, je moet helaas door je eigen proces heen. Maar gelukkig zijn er ook andere momenten, anders zou je er aan onder door gaan.
BeantwoordenVerwijderenZo herkenbaar! En zo menselijk als wat. Het komt als golfbewegingen. En soms ga je gewoon even onderuit. Maar eigenlijk neemt dat niets af van je kracht. Het is geen teken van zwakte om toe te geven dat het verdriet je soms overmand. Vanuit hier een warme groet, een kleine schouder om even op te leunen. Zo houden we elkaar overeind.
BeantwoordenVerwijderenSorry, mijn naam vergeten in te vullen bij mijn reactie. Dus bij deze.
BeantwoordenVerwijderen