Bijgaand een foto van ons achtertuintje. Zelfs dat ziet er anders uit dan voorgaande jaren. Rond deze tijd waren we altijd bezig aan een lange trip met de caravan. Daarom nam ik niet de moeite in het voorjaar alle bakken in de tuin te vullen. Dat bewaarde ik voor als wij weer thuis waren en de rest van Nederland van vakanties ging genieten. Nu er geen sprake is van een lange vakantie en ik mijn leven alleen aan het uitvinden ben, speelt de tuin ook een andere rol. Ik heb dit jaar dus al vroeg mijn best gedaan er iets fleurigs van te maken. Maar deze week bleek mijn eerste ontbijtje in mijn eentje tussen de uitbundig bloeiende violen en fuchsia’s een confrontatie waar ik totaal niet bij had stilgestaan. Het was flink slikken en toen heb ik de opkomende tranen maar even de vrije loop gelaten. Gek genoeg heb ik in een veel meer confronterende en emotionele situatie verkeerd. Tijdens het paasweekend bij onze vrienden kwamen natuurlijk wederzijds de emoties los, maar daar waren we min of meer op voorbereid. En wat hebben we die dagen samen genoten van mooi weer en waardevolle herinneringen. Op het terras bij landgoed Singraven, waar echtgenoot en ik vorig jaar tijdens onze laatste vakantie nog aan de koffie zaten, voelde het zelfs als een beetje thuiskomen.
Maar die achtertuin op ons eigen erf overviel me totaal.
Rouwen is een onvoorspelbaar, verraderlijk gebeuren.
In verband met modereren kan het zijn dat het even duurt voor je reactie zichtbaar is.
zaterdag, mei 03, 2025
En dan is alles anders
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De meest normale dingen, kunnen je onverwacht het hardste onderuit halen. Iedereen heeft het altijd over de kerst, en oké kerst is als je iemand verloren bent niet leuk, maar op kerst kun je je wel voorbereiden. Het zijn vaak de kleine dagelijkse dingen waarbij je iemand het meeste mist en het verdriet het grootst is.
BeantwoordenVerwijderenJe schrijft zo dat ik dénk dat ik het begrijp!
BeantwoordenVerwijderenIk werd hier even stil van. Ik vind het knap van je dat je daar op deze wijze mee omgaat
BeantwoordenVerwijderenVerdriet overvalt je op de meest onverwachte momenten. Het blijft ook nog steeds onwerkelijk. Dingen die je altijd samen deed doe je nu alleen.
BeantwoordenVerwijderenHet opstaan, voor jezelf koffie maken, ontbijtje en dan de rest van de dag. Alleen eten in de avond en alleen naar bed.
Het heeft tijd nodig. Neem ook die tijd. En fijn dat je lieve mensen om je heen hebt. Waar je ook heen gaat, wat je ook doet, hij zit in je hart. Voor altijd.
Liefs Joanne 😘🧡
Ach, dat is toch ook verdrietig. Zomaar ineens in je eentje in de tuin.
BeantwoordenVerwijderenAch lieve vrouw, rouw zit in zoveel kleine en grote dingen. Zo'n achterplaatsje is er één van. Nóg iets wat anders is. Wéér wat anders. Ook dit heeft zich weer te voegen in andere richtingen. Met of zonder onkruid. Alle liefs voor jou
BeantwoordenVerwijderenwat moeilijk lijkt me dat ... maar je gaat er goed mee om, je kunt het laten gebeuren en je kan het tegelijk aanschouwen en er woorden voor vinden (en je tuin ziet er prachtig uit)
BeantwoordenVerwijderenWe zeggen in het algemeen heel gemakkelijk 'kan ik me voorstellen... .' maar dat kan ik natuurlijk niet... al die confrontaties, onverwachts meestal vast, en die zullen ongetwijfeld ook nog wel vaker voorkomen...
BeantwoordenVerwijderenIk wens je aanhoudend, blijvende en toenemende kracht, deze situaties steeds beter te kunnen behappen.,
Hulkenknuffel!
BeantwoordenVerwijderenTja, een waar woord, zoals je de rouw omschrijft. Die onverwachte overvallen, die hakken erin. Maar soms piept er ook zomaar een zonnestraaltje tussendoor, echt waar!
BeantwoordenVerwijderenWat een verdrietig moment, rouw kan je op onverwachte momenten overvallen en dan mag je de tranen laten komen.
BeantwoordenVerwijderenMaar je dóet het toch maar weer! En ieder moet daar een eigen weg in vinden en die vind je ook als je niets uit de weg gaat. Maar makkelijk is dat zeker niet, wél de moeite waard. Een dikke knuffel!
BeantwoordenVerwijderenOch lieve Ferrara, die overweldigende leegte die je op je af voelde komen.
BeantwoordenVerwijderenVoor de eerste keer alleen je ontbijtje. . . . . .ongrijpbare gevoelens.
Hoop dat je tranen je wat rust hebben gegeven. Geniet volop van je prachtige bloementuin, ik kan ze bijna ruiken, 🧡
Ik maakte nog niks mee, probeer me in te leven hoe dat zou zijn, maar dat kan niet. Je weet pas wat het is als het je overkomt. Ik sla ik gedachten een arm om je heen.
BeantwoordenVerwijderenToos.
Allen dank voor jullie warme reacties. Doet goed!
BeantwoordenVerwijderenRouwen, het valt je soms rauw op je dak! Je er op voorbereiden kun je niet, het gaat toch altijd net anders dan je verwachtte. Dank dat je het met ons wilt delen.
BeantwoordenVerwijderenHerinneringen
BeantwoordenVerwijderende melodie van een lied
een geur of een kleur
De laatste reactie was van mij, Geesje
BeantwoordenVerwijderen