Morellenboom

Elk voorjaar staat in de border in het achtertuintje een morellenboompje uitbundig in bloei.
’s Zomers zijn er volop rode kersen te zien. Ze zijn zuur en zelfs met een flinke scheut likeur niet te eten. Jaren achtereen komen de merels zich hun buikje rond eten, maar dat is dit jaar niet aan de orde. Regelmatig klinkt elders in de buurt hun vrolijke gezang, maar helaas laat in mijn tuin niet één merel zich zien. Voordeel is dat het straatje schoon blijft want merels zijn slordige eters. Neemt niet weg dat ik ze de lekkernij van harte gun. Dagelijks komt wel een volwassen ekster langs met een lui kind dat zich zittend op de dakrand van het schuurtje de morel laat aanreiken. Ze zijn erg op hun privacy gesteld want zodra ik omzichtige bewegingen maak om een foto te maken zijn ze weg.  
Als op een goede dag twee jonge Vlaamse Gaaien de morel ontdekken is het voor de enkele voorbijganger snel gedaan. Binnen twee dagen is er geen vrucht meer te bekennen. Foto's maken is geen bezwaar, ze vinden het best. In tegenstelling tot de merels peuzelen deze vogels de kers tot op de pit af.  De meeste liggen waarschijnlijk in de border, maar ik veeg er toch een aantal bij elkaar om in de groenbak te gooien. Voorlopig staat het boompje mooi vol in blad en hopelijk houdt dat nog geruime tijd aan.

foto's ferrara
klik aan voor vergroten