klik aan voor vergroten
Dit konijntje is minstens 80 jaar oud. Het is de kaartpot van mijn oma en was ooit gevuld met centen en stuivers. In de jaren 50 van de vorige eeuw speelden mijn grootouders met de zus en zwager van mijn opa fanatiek het kaartspel “Amerikaans Jokeren”. Het hoogste bedrag aan geld dat werd geboden was een stuiver. Mijn oma overleed in 1958. Ik was toen negen jaar. Haar kaartpot is binnen de familie gebleven en via haar oudste dochter, mijn moeder, uiteindelijk bij mij beland. Mijn moeder overleed in 1994 en sindsdien staat het konijn bij mij in de kast. Ik ben nu 76 en de laatste telg uit de familie die connectie heeft met de kaartpot. Vandaag heeft het konijn een nieuwe plek gekregen. Zij is opgenomen in de verzameling van een schrijfvriendin die 60 jaar is geworden. Hopelijk mag ze nog jaren tussen haar soortgenoten staan.
De foto doet nu dienst als screensaver op mijn laptop.
Het konijn heeft nu een eigen leven gekregen...
BeantwoordenVerwijderenDus hij heeft een veel langer leven dan 'Flappie'.
BeantwoordenVerwijderenIk vind hem prachtig. Lief dat je hem doorgeeft. En mooi dat je hem telkens weer even ziet op je laptop!
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtige reis maakt dat dier, bijna jaloersmakend ;-)
BeantwoordenVerwijderenHopelijk wordt het dier nog decennialang gekoesterd zoals jij en jouw moeder en haar moeder dat ook deden.
Op Tram 7 begint een mens van heel veel souvenirtjes te houden.
BeantwoordenVerwijderenDat is een leuk snuisterijtje en nog helemaal in takt.
BeantwoordenVerwijderenDaar zijn vast liefhebbers voor, mooi is het als het in de familie blijft. Hans
Wat een leuke spaarpot. Super dat jij hem kreeg. Gelukkig kreeg het een goede bestemming en kan jij dit schattige konijn blijven bewonderen.
BeantwoordenVerwijderenWat mooi dat deze prachtige kaartpot tussen zijn soortgenoten kan
BeantwoordenVerwijderenblijven bestaan. Heel mooi cadeau voor je schrijfvriendin, en hoop dat de Konijnenverzameling nog lang in vrede zullen samenleven.
Wat mooi om op deze manier door te geven.
BeantwoordenVerwijderenHeel mooi!
BeantwoordenVerwijderenVan je oma geweest nog wel!
Ach, dat roept toch nostalgische gevoelens op. Vroeger had ik als kind ook een spaarpot van de plaatselijke spaarbank. Die bestonden vroeger nog en zijn allemaal verdwenen. Geen spaarpotten en spaarbanken meer.
BeantwoordenVerwijderenMooi dat het konijn een nieuwe toekomst heeft.
Mooi dat hij nu tussen soortgenoten staat, wie weet dat hij zich nog zal vermenigvuldigen, konijntjes hebben een naam op dat gebied.;-)
BeantwoordenVerwijderenGeldt dat ook voor konijntjes van minstens 80 jaar?
VerwijderenDan boft jouw schrijfvriendin wabt het is een bijzonder mooi beestje..En ik heb mezelf beloofd weer eens wat meer te gaan bloggen. Hopelijk lukt dat nog.
BeantwoordenVerwijderenDat is een hele mooie en heeft veel meegemaakt. Een herinnering daarbij. Je schrijfvriendin zal er vast heel blij mee wezen.
BeantwoordenVerwijderenVind het prachtig dat je de spaarpot hebt gegeven aan iemand die al zo’n mooie verzameling heeft. Daar zal je konijn met liefde worden verzorgd !
BeantwoordenVerwijderenEen prachtige geschiedenis heeft dit konijntje! Hij verdient dat ereplekje dan ook terecht, mooi gedaan Ferrara, liefs, Geesje
BeantwoordenVerwijderenleuk hè, voorwerpjes met zulke oude herinneringen (mijn moeder had ook zo'n kaartpotje vol centen, in haar geval een klein blikje van een schrijfmachinelint)
BeantwoordenVerwijderenWat leuk dat ie zo toch weer op een andere plaats maar ook goed terecht komt. Het verhaal van zo'n pot blijft. GewoonAnneke
BeantwoordenVerwijderenIk ben die gelukkige schrijfvriendin. Het konijntje heeft een fijn plekje gekregen tussen veel soortgenootjes. Ze heeft de muntjes van jouw oma nog bij zich. Nogmaals dankjewel voor dit dierbare cadeau.
BeantwoordenVerwijderen😘
Verwijderen