En dan is alles anders

Vandaag is het een jaar en vier maanden geleden dat mijn echtgenoot overleed. Vanaf die dag werd alles anders en dat is nog steeds het geval, hoewel sommige dingen ook gewoon beginnen te worden. Sinds ik vorig jaar een weekje op Kreta was heb ik het beschuitje als ontbijt, vervangen door Griekse Yoghurt met daarin blauwe bessen en nu ze er zijn doe ik er ook Hollandse aardbeien bij. Zodra ik zo’n zomerkoninkje halveer denk ik aan mijn echtgenoot. Hij was er dol op, maar dan wel van Hollandse bodem en het liefst niet uit de kas. Griekse Yoghurt daarentegen was aan hem niet besteed.
En dat gold ook voor spruiten en witlof. Ik kookte het wel eens voor mezelf, maar het staat nu aanzienlijk vaker op het menu. Wat maar moeilijk went is eten in je eentje, dat is toch gezelliger met zijn tweetjes. De toestand in de wereld niet meer samen bespreken. Je zorgen niet meer kunnen delen, want die zijn er heus. In het kader van de privacy benoem ik ze hier niet.
Afgezien van de mindere dagen gaat het over de hele linie wel goed met me.

Zo heb ik afgelopen week weer een hindernis genomen waar ik geen spijt van heb. Alleen naar de schouwburg. Voor het filmhuis draai ik inmiddels mijn hand niet meer om. Maar alleen naar de schouwburg is, wat betreft sfeer,  toch van een andere orde. Ik ben vanaf het begin van zijn carrière groot fan van Herman van Veen en toen ik de aankondiging van twee voorstellingen zag heb ik meteen geboekt. Ik heb me op dat moment niet eens afgevraagd om iemand mee te vragen, ik boekte gewoon. De schouwburg was tot de nok gevuld met hoofdzakelijk leeftijdgenoten. Ik heb genoten van begin tot end. Wat heeft die man op zijn 81e nog een prachtige stem. Bij twee liedjes was ik blij dat we in het donker zaten want toen kwamen de tranen even omhoog. Een lied van Herman en een lied dat werd gezongen door zijn vaste gitariste Edith Leerkes. In de pauze onder het genot van een glaasje wijn heel genoeglijk staan praten met een echtpaar waarvan, vooral zij, ook groot fan bleek te zijn. Het was een prachtige avond. Geen spijt van. Natuurlijk had ik thuis graag wat nagepraat en dat niet meer kunnen wil ook maar niet wennen. Maar dat weerhoudt me er niet van leuke dingen te ondernemen. Eind van de maand Aletta, de musical. Hopelijk wordt dat een zelfde ervaring.