Artist Trading Cards

Mieke van het blog hier heeft weer een ATC-ruil georganiseerd.

Zelf verzamel en ruil ik niet, maar vind het leuk werk om ze te maken.
Ik begrijp dat Mieke gisteren alle kaartjes op de post heeft gedaan en dus kan ik nu mijn resultaten hier showen.
Een ATC is een zelf gemaakt kaartje met de vaste afmetingen van 64x89 mm. Je mag alle techniek gebruiken die je wil. Tekenen, schilderen, stempelen, collage maken enz. Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik van het knippen en plakken. Ik heb geprobeerd om elementen te gebruiken die bij de collage-uitdaging van Conny hier werden genoemd. 
Een link voor meer informatie. https://nl.wikipedia.org/wiki/Artist_trading_card 
Klik op de afbeelding voor vergroten

De titels van de kaartjes van links naar rechts:

Lente-Zomer-Herfst-Winter-Zandkasteel-Gezellig-Poezen-Schrijven en Timide meisje met sleutel.

Tegenstelling

Vaag-Duidelijk
zonsopkomst

deze foto is nagenoeg vanaf dezelfde plek genomen
dan die van de tegenstelling van vorige week.
minicamping De Hendrikahoeve Blokzijl

En dan is alles anders

Gisteren heb ik de caravan leeggehaald en een deal gesloten met de dealer waar we hem 20 jaar geleden kochten en in onderhoud hadden. Onze eerste caravan kwam ook bij hem vandaan, maar dit tweede huis op wielen beviel ons zo goed dat we het nooit hebben ingeruild. Eigenlijk zouden we na Pasen, als alle drukte op de campings voorbij was, voor een korte vakantie op pad zijn gegaan. Het heeft helaas niet zo mogen zijn. Gisteren was een emotionele dag. Definitief afscheid nemen van een stuk leven waar we samen veel plezier aan hebben beleefd laat je niet onberoerd.
De spontane knuffel die de dealer me bij het afscheid gaf zal me nog lang heugen. Terwijl ik dit intik hou ik het weer niet droog. Waarschijnlijk moest het zo zijn dat ik bijgaand gedicht van Wilbert Friedrichs donderdag in de krant vond op de bladzijde met familieberichten. Voor mij is hier alles mee gezegd.

Wanneer je straks bent moegestreden,
je stem niet langer wordt gehoord,
wanneer je straks bent toegetreden
tot mijn en andermans verleden
dan leef je toch in alles voort;
in alles wat we samen deden.

Komende dagen ben ik bij vrienden uitgenodigd. Dat betekent dat ik weer eens uit de lucht ben.
Al mijn lezers Goed Paasweekend toegewenst.

Tegenstelling

 Dichtbij-Veraf
Blokzijl

foto ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

Het was een heftige week. Maandag een afspraak bij de mondhygiëniste en de tandarts. Wij gingen daar altijd samen naartoe, maar ik had de afspraak van mijn echtgenoot afgezegd. Kon de praktijk daar een andere cliënt inplannen. Ik dacht dat ik me mentaal goed had voorbereid, maar de dames waren zo warm en belangstellend dat ik in beide stoelen lag te huilen.
De tandarts bood zelfs aan de vulling die vervangen moest worden te verplaatsen naar een later tijdstip, maar dat vond ik niet nodig. De tijd die het vroeg gaf mij de gelegenheid mezelf weer bij elkaar te rapen. 

Woensdag haalden dochter en ik Mart zijn as op bij het crematorium. Ik had dat voor me uitgeschoven, maar was er nu wel aan toe. Dat een uur voor we zouden vertrekken er een rouwcirculaire kwam die me uit het lood sloeg had ik niet ingecalculeerd. Een goede kennis die rond het overlijden van mijn man een aardige mail en kaart stuurde had nu zelf deze aardbol verlaten. Voor mij kwam dat als een donderslag bij heldere hemel. Zij schrokken15 weken geleden en nu was het andersom. Zo bizar.
En dan probeer je 's avonds een begripvolle kaart aan zijn weduwe te schrijven waar jij je op dit moment zo aan verwant voelt. Ik kan jullie verzekeren dat het hard werken is om de juiste woorden te vinden en jezelf met jouw verdrietige gevoel even weg te cijferen.

Vandaag had ik een afspraak bij de caravandealer, ik heb een en ander aan belangrijke zaken alvast gebracht. Volgende week haalt hij de caravan uit de stalling en neemt hem van me over. Een hele zorg minder, maar ook een pijnlijke aangelegenheid.
Ook dan gaat dochterlief mee om me bij te staan bij het leeghalen. Er zit toch 22 jaar aan dierbare herinneringen in dat huis op wielen. Ze hielp me deze week ook met de belastingaangifte. Ik had dat ooit wel eens samen met meneer F. gedaan, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik er niet echt in geïnteresseerd was. Maar nu weet ik het en kan het volgend jaar gewoon zelf doen. Echt moeilijk is het niet.

Om de zinnen te verzetten ben ik vanmiddag eindelijk weer eens in mijn hobbykamertje gaan zitten, maar het wil nog niet erg lukken. Morgen een rustige dag zonder afspraken, dus wie weet ...

Tegenstelling

 ertegen opzien-naar uitzien
renovatie van de achtertuin

foto ferrara
klik aan voor vergroten

En dan is alles anders

En toen gebeurde datgene waar ik bang voor was. Problemen met de computer. Ze werden altijd door meneer F. mijn vaste helpdesk, vakkundig opgelost. Tot zijn ergernis nam ik niet de moeite om me in zijn handelingen te verdiepen en daar liep ik nu dus behoorlijk tegenaan. Rietepietz constateerde terecht dat ik er ongelukkig van werd.
Mijn probleemoplossend vermogen breidt zich steeds meer uit. Dat varieert van een lekkende kraan tot de internetaansluiting van de zonnepanelen, maar een alarmerende mededeling op het scherm van de laptop kreeg ik toch niet verholpen.
Ik wilde foto's op een usb-stick zetten, maar de afbeeldingen veranderden in blauwe icoontjes en vervolgens zei de laptop dat ie ze niet kon zien omdat er te weinig schrijfruimte was. En inderdaad schijf C bleek helemaal vol. Wat ik ook deed, lees weggooide, er veranderde niets. De schijf bleef vol en de foto's bleven blauwe icoontjes.
Er verschenen wel mededelingen die ik nog nooit had gelezen en dus rees het vermoeden dat Microsoft bezig was geweest met updaten en ongevraagd een en ander had geïnstalleerd.
Ik wist alleen niet wat. Om te voorkomen dat ik de boel liet crashen sloot ik af en belde onze dochter met de vraag of kleinzoon mogelijk raad wist. In de loop van zondagochtend schoof hij achter de laptop met de opmerking dat ik waarschijnlijk teveel virusscanners had, wat ik tegensprak want bij mijn weten had ik er maar eentje die zich met de regelmaat van de klok meldde dat de boel weer gescand was.
'Oma dat denk je, maar waarschijnlijk draait er toch ook een andere op de achtergrond'.

De expert ging op zoek en vond nog een andere scanner dan die ik gebruik.
Ik herkende het logo en zei. 'Ja maar dat is een oude die werkt niet meer.
Ik krijg alleen af en toe het bericht dat de gratis licentie is verlopen en die klik ik weg.' En toch bleek dat de boosdoener te zijn. Het kostte geruime tijd voor de bewuste scanner was verwijderd en zie er kwam weer ruimte op schijf C. Vervolgens verwijderde hij ook de scanner die ik zelf had geïnstalleerd en zo bleef alleen de Windowsbeveiliging over waarvan het kind zegt dat het voldoende veiligheid biedt mits ik wantrouwig blijf m.b.t. tot verdachte mail en niet in het wildeweg ga zitten downloaden. Tot slot controleerde kleinzoon of de laptop voor het moment goed beveiligd was en dat bleek het geval.

Met dank aan mijn nieuwe helpdesk werkt alles weer en ben ik wat wijzer, want nu heb wel opgelet.