Achtergrondkleur

Mijn kleindochter, die inmiddels een flinke puber is, was als peuter al behoorlijk bedreven met kleurpotloden. Ik kon haar geen groter plezier doen dan samen aan tafel zitten achter een maagdelijk vel papier.
Aanvankelijk kraste ze het vel ongecontroleerd vol, maar naarmate ze ouder werd en naar de kleuterschool verhuisde werden haar tekeningen mooier en doordachter. Verhoudingen gingen kloppen, figuurtjes kregen menselijke trekken, harkerige handen en voeten verdwenen.
Bij afbeeldingen in kleurboeken bleef ze keurig binnen de lijntjes. De kleuterjuf prees haar dat ze op jonge leeftijd het potlood zo goed hanteerde.
Toen ik viltstiften voor haar kocht was het met het fijne werk gedaan. Ze ontdekte dat ze daarmee sneller tot een gewenst resultaat kwam.
Hoewel ze op de basisschool andere vaardigheden, zoals rekenen en taal, tot zich moest nemen, bleef tekenen en kleuren nog lang een favoriete bezigheid. Rekenen bleek niet haar sterkste kant en nog steeds kost dat moeite.
Op een dag kocht ik bij Action een zogenaamd modellenboek. Als een ware ontwerpster ging ze aan de slag: ze tekende jurkjes, ontwierp lange- en korte broeken en in het bedenken van schoenen en laarzen was ze een ster. Ze paste de achtergrond aan bij de kleuren die ze voor de kleding gebruikte, waarbij haar lievelingskleuren blauw en roze opvallend veel werden gebruikt voor de grotere vlakken.
Toen ik opperde dat ze wel modeontwerpster kon worden, leek haar dat wel wat. 

Daarna bracht ik in dat het misschien verstandig zou zijn ook eens samen een paar tafels te oefenen, want als je de kleding wilt verkopen moet je toch kunnen rekenen. 

Ze nam een nieuw kleurpotlood ter hand en zonder op te kijken zei ze: ‘Dan verkoop ik ze toch niet.’ Tegen zo veel logica kon ik niet op.
Toen ik mijn bewondering uitsprak over het model waarmee ze bezig was sprak ze mijmerend. 'Het mooiste moet nog komen, Oma.'  'En hoe gaat dat er dan uitzien?' vroeg ik.
'Dat weet ik niet, het is nog niet af.'

Knus en Sneu

Wachtend achter de rollator

Staan ze in rijen voor de lift

Willen niet de laatsten zijn

Voor een jonge klare

Of het glaasje advocaat

Een stropdas vol met vlekken

Grijze haren in de krul

Shampoo, geurtje, chocola, op een volle prijzentafel

Plankje, cijfertje, molentje draait rond

Tot bingoballetje valt

Zij van de Vries staat weer met de meeste prijzen voor de lift.

Op en Rond de Deur

Leeuwen
klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

Tegenstelling

Smal-Breed

Praag

foto ferrara

Miet en Griet

Aflevering 40: Miet en Griet zijn van streek
zie voor hun blog:http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/
of klik op de vlooien rechts op deze pagina.

Verkeerde kleren

Helemaal blij kom ik thuis met een diepblauwe spijkerbroek. Voor de helft van de oorspronkelijk prijs, die ik er nooit voor zou hebben betaald.

De verkoopster waarschuwt me dat ik er goed aandoe de broek voor het dragen een keertje te wassen, want de kans bestaat dat hij ietsje afgeeft. Als dat euvel zo simpel te verhelpen is, staat niets mij in de weg dit kledingstuk te kopen.

Gezien mijn lengte moet bij elke broek het naaigerei op tafel komen om de pijpen in te korten. Als mijn nieuwe aanwinst op de goede lengte is gemaakt, zien mijn vingertoppen blauw en hebben de nagels rouwranden van dezelfde kleur. Dat is wel heel veel blauw.

Nu pas valt mijn oog op een lang etiket aan de binnenkant van de boord. Het blijkt een uitgebreide waarschuwing over afgifte van kleur op kleding en tot slot lees ik dat ik maar beter niet op een bank of stoel met lichte bekleding  kan gaan zitten want ik zal waarschijnlijk blauwe sporen achterlaten.

Met de pest in kom ik tot het besef dat de broek enkel in combinatie met donkere kleuren te dragen is en dan moet ik ook nog eens opletten waar ik ga zitten. Pronken met een dure merkbroek voor de helft van de prijs … had je gedacht, dit is de straf. Je zal toch de volle poet betalen, dan voel je je helemaal bekocht. Voortaan ga ik in de paskamer al op zoek naar etiketten met een boodschap.

Voordat jullie adviezen over me uitstorten, de broek heeft inmiddels anderhalve dag in azijnwater gestaan. Internet zegt dat azijn de verf aan de stof doet hechten. De stank van azijn doet dat zeker. Na een korte wasbeurt hang ik de broek aan de lijn.
Zie ik daar nu rouwrandjes aan mijn nagels?

Tegenstelling

Jouw-Mijn

Sint Maarten deelt zijn mantel 

met een bedelaar

gevelsteen Ehrfurt-Duitsland

ferrara huisarchief