Herfst

de zomer voorbij

stormenderhand verovert

herfst zich meer terrein

gevelsteen in Vlissingen

met toestemming van

http://www.gevelstenen.net/kerninventarisatie/

Op en Rond de Deur

Kloppers in Haarlem
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:http://ferrara-openronddedeur.blogspot.nl/

Tegenstelling

Mooi-Lelijk

klopper in Enkhuizen

foto ferrara

Aan elkaar genaaide lapjes

De tentoonstelling van het Quiltersgilde in de Grote St. Laurenskerk in Alkmaar is een vrouwenaangelegenheid.

Zij hebben binnen de kerk duidelijk de overhand. Het prachtige gebouw leent zich uitstekend voor het showen van de handwerken. Vooral de grote stukken komen goed tot hun recht. Ik vind ze niet allemaal even mooi, maar dat is een kwestie van smaak. Ik merk het ook aan de dames om mij heen. 

Er zijn kunstukken die ruime belangstelling krijgen en waar hevig overlegd wordt over patronen, kleurcombinaties en technieken. Bij andere doeken wordt even stil gestaan en loopt men weer door.

Zelf heb ik van quilten en wat daar zoal bij komt kijken totaal geen verstand, maar dat er ongelooflijk veel tijd en liefde in een pronkstuk zit wordt me wel duidelijk.

In de buurt van het orgel stuit ik op een man met een informatietableau op schoot. Zijn blik gaat heen en weer tussen het bord en de bovenkant van het orgel. Ergens moet daar een plafondschildering zijn, maar vanuit zijn positie is er niets van te zien. Omringd door kleurrijke kunstwerken, interesseert deze bezoeker zich meer voor het interieur van de kerk. Ik help hem speuren en samen komen we tot de conclusie dat hij beter halverwege de kerk kan gaan staan om de afbeelding te kunnen zien.

De man laat weten dat zijn vrouw elders rondkijkt. ‘Ik heb het wel gezien’, zegt hij. ‘Ik zeg altijd tegen mijn vrouw dat ik de meeste quilts aan elkaar genaaide lapjes vind. Sommige vind ik knap gemaakt hoor, maar dat geldt niet voor alle werken die hier hangen.’

Ik vraag hem of hij het doolhof wel heeft bekeken, dat is toch een bewonderenswaardig staaltje van diepte aanbrengen. Hij aarzelt even en zegt dan dat hij het met me eens is. Daarna vervolgen we ieder onze weg. Ondertussen kom ik tot de slotsom dat de man met de bewuste opmerking absoluut geen recht doet aan de handwerken.

Als ik aan het eind van mijn ronde naar een quilt met een afbeelding van Escher sta te kijken vraag ik me af of hij die wel heeft gezien. 

Hier is toch echt geen sprake van aan elkaar genaaide lapjes.

De tentoonstelling is nog tot zondag te zien. Aanrader. https://www.quiltersgilde.nl/

Kom voor het kerkinterieur een andere keer nog eens terug.

Tegenstelling

Goed-Fout

gevelsteen in Millingen aan de Rijn

foto ferrara

Piece of cake

Omdat bruikbare ingrediënten voor het vervolgverhaal van de zusters zandvlo Miet en Griet niet altijd voor het oplepelen liggen, heb ik gisteren naar de eerste aflevering van “Heel Holland Bakt” gekeken.

Bij mij willen, tot groot vermaak van mijn kleindochter, de cupcakes uit het pakje van Dr. Oetker niet eens opstijven. Een beter excuus om me aan hogere bakkunsten te onttrekken is er niet te vinden.

Kijken naar die hobbybakkers is voldoende om me het klamme zweet te bezorgen.

De tent waarin de wind vrij spel heeft, een oven die je niet kent, te weinig aflegruimte en bovenal tijdsdruk. Ingezakte chocoladezoenen, romantische truffeltaart die niet wil rijzen, chocoladeschijven die aan scherven vallen. Voeg daarbij Meester Moppentapper André van Duin, die bij zijn tweede seizoen eindelijk alles uit de kast mag halen en de nachtmerrie is compleet. Sta jij met je kleverige vingers garnering op je taart te spuiten komt die grapjas je extra op de proef stellen.

Aan het eind van het (be)slagveld volgt het vorkje prikken en de beoordeling.

Alsof het om een eenvoudig rekensommetje gaat horen we Robèrt zeggen: ‘Het is plussen en minnen met deze taart.’

Janny vindt de structuur te vast of te zwaar om lekker te zijn. Ik rijm het niet met een eerder oordeel: ‘ Gewoon een heel lekkere zware taart.’

Ergens anders zit er weinig spanning in de taart. Geen spanning in de taart? Ik kan alleen maar met bewondering kijken naar die prachtige opgebouwde lagen of naar het gladde marsepein met een sierlijke roos als decoratie. 

Zit er na al die inspanning geen spanning in je taart …

Wat een beproeving, mijn maag draait ervan om.

Hoewel Miet en Griet dol op taart zijn ga ik er mijn vingers niet aan branden.

Rest de vraag. Wat is mollig beslag?

Gastblog

Gedicht van Grietje Holthuis

Nazomer

Een donswolk in de lucht,

blote voeten in het zand.

De zee ruist een wiegelied.

Zonnestralen in september.

Stilstaan, verdergaan,
de tegenwind vergeten.

Aangespoeld geluk

verwonderd aanraken,

vast willen houden.

Huiveren, als de dood

dat het wegglipt,

als zand tussen vingers.