Villa Rams Woerthe

Sacco Tromp-Meesters woonachtig in Steenwijk, is  een vermogend man.
Als hij in 1895 sterft  laat hij zijn vermogen na aan zijn beide zonen. Jan en Jan Hendrik. De broers bouwen elk een kapitale villa in Steenwijk.
Het huis van Jan wordt in de jaren dertig gesloopt, maar de villa van Jan Hendrik staat in al zijn grandeur nog altijd mooi te zijn in Steenwijk.
Villa Rams Woerthe wordt gebouwd op de weidegronden, ook wel woerthen genoemd, die eigendom zijn van de toenmalige Burgemeester Rams.
Vandaar de naam Rams Woerthe.
Na een prijsvraag kiest Jan Hendrik voor architect van Gendt uit Amsterdam die ook het concertgebouw heeft gebouwd. Kosten noch moeite worden gespaard om het zwierige in Jugendstil opgetrokken statussymbool te realiseren. De villa zelf wordt door plaatselijke aannemers gebouwd, maar voor het interieur laat Jan Hendrik vakarbeiders uit Spanje en Italië overkomen om bewerkte plafonds en versieringen aan te brengen.
Kunstschilder Co Breman kreeg de opdracht, vestibule en trappenhuis van wandschilderingen te voorzien. Op twee verdiepingen is te zien hoe na het inzaaien van graan uiteindelijk brood ontstaat.
De omliggende gronden worden omgetoverd tot een park in Engelse landschapsstijl.

In 1899 kan het gezin Tromp-Meesters zijn intrek nemen in hun rijk versierde onderkomen. Kort na het plotseling overlijden van Jan Hendrik in 1908 verlaat zijn weduwe de villa. Als door het uitbreken van de Russische revolutie haar aandelen niets meer waard zijn moet ze de villa verkopen. De gemeenteraad van Steenwijk besluit Rams Woerthe te kopen. Na enige verbouwing en herinrichting doet de villa vervolgens 73 jaar dienst als gemeentehuis. Als de gemeente een nieuw onderkomen betrekt komt de villa leeg te staan.

Ondanks langdurige leegstand en huisvesting van verschillende overheden, waaronder het waterschap Wold en Wierden, heeft Rams Woerthe de tand des tijds overleefd. Sinds 2015 heeft Vereniging Hendrick de Keyser de villa onder haar hoede genomen. Voor zover mogelijk is Rams Woerthe in originele staat hersteld en toegankelijk gemaakt voor bezoek. Aanrader! 

imposante voordeur

monumentale trap

in het trappenhuis
glas-in-loodraam
"De Lente"

decoratie trappenhuis

decoratie vestibule

deurklinken doen denken aan zeepaardjes

detail in een deurpost

detail op een deur

serre met uitzicht op het park
waar de bezoeker koffie of thee krijgt geserveerd
met een origineel kniepertje

foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Voor nog meer fraais kijk hier

Volgende keer over beeldhouwer Hildo Krop, Steenwijker van geboorte. In het souterrain van Villa Rams Woerthe is zijn museum ingericht.

Op en Rond de Deur

Laarzen
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of:https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2024/08/laarzen.html

Tegenstelling

Winst-Verlies
gevelsteen in Zutphen

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Het verhaal van Kaatje

Volgens overlevering wordt Kaatje in 1672 in Blokzijl geboren. Haar moeder is Brecht Jansdochter die in Blokzijl de herberg "In den Gouden Walvisch" runt.
Na de dood van haar moeder verplaatst Kaatje de herberg naar de nieuwe sluis van Blokzijl. Ze doet zaken met de kooplieden van de VOC die haar uitheemse kruiden en vruchten bezorgen. Kaatje maakt de lekkerste gerechten, maar houdt haar recepten geheim. Haar grote jeugdliefde Hilbert monstert aan als stuurman op de koopvaardij en is kaper in staatsdienst. Hilbert wil pas als rijkaard naar Blokzijl terugkeren. Tevergeefs wacht Kaatje haar hele leven op hem en wijdt ze zich aan haar kookkunsten. Er is in die tijd nog geen sprake van Michelinsterren, maar ze zou er zeker een verdiend hebben. Als ze zestig is wordt ze overvallen en dermate toegetakeld dat ze aan haar verwondingen overlijdt. Twee weken later arriveert een schatrijke Hilbert in Blokzijl. Te laat om zijn vergaarde kapitaal met Kaatje te delen vertrekt hij na korte tijd weer naar Madagaskar. De plek waar hij rijk man werd. 

Blokzijl is Kaatje niet vergeten. Haar standbeeld staat bij de sluis en in het restaurant wat naar haar is genoemd koken ze de sterren van de hemel.
Theaterspektakel voert gedurende een aantal avonden de musical over Kaatje op. Vooraf gegaan door straattoneel. Dat het samenvalt met het 50-jarig bestaan van genoemd restaurant berust op toeval.

Plaats van handeling is het sluisje van Blokzijl dat eind van de middag voor alle scheepvaart wordt gesloten om de ponton waarop het spektakel plaatsvindt naar binnen te varen. De musical is alle acht avonden uitverkocht, maar tijdens wat korte testen voor de laatste voorstelling heb ik foto's kunnen maken. De rookpot in de berg potten en pannen doet het. De drummer met zijn ludieke drumstel oefent een roffeltje en charmante Hilbert, in zijn rijke kostuum, wil wel even poseren. Het straattoneel komt op gang.
De burgemeester schrijdt voorbij met zijn in blauw uitgedoste vrouw.
Een straatveegster stoot mij aan. 'Kijk hem pronken met zijn vrouw, allemaal schijn. Hij neemt het met de zeden niet zo nauw. Heb je die drie vrouwen in hun zwart-rode jurken gezien? Onze burgemeester is niet vies van een scheve schaats en zijn vrouw moet het allemaal maar goed vinden. 't Is een schande. Nou ik ga weer, ik moet zorgen dat Blokzijl er schoon bijligt.'
Een paar dronken zeelui trekt in waggelende gang van terras naar terras waar een drietal nonnen hun zegeningen over de gasten rondstrooit en de dominee de les komt lezen. Ondertussen loopt de tribune vol en maakt de cast van Theaterspektakel zich op voor de laatste voorstelling.
Op haar sokkel bij de sluis ziet Kaatje dat het goed is.

foto's ferrara
klik aan voor vergroten 

Tegenstelling

 Ja-Nee
Fietspad bij Kalenberg
dorp in de Weerribben
Ja mag er fietsen,
maar niet buiten het pad komen

foto ferrara
klik aan voor vergroten

Wereldse waterwerken

 Rijksmonument Waterloopbos.

Tijdens de inpoldering van de Noordoostpolder komt een gebied nabij Vollenhove en Kraggenburg als keileembult tevoorschijn. De grondsoort is ongeschikt voor landbouw en wordt voor productiebosbouw bestemd.
Zo ontstaat het "Voorster Bos". De eerste aanplant van populieren en sparren vindt in 1944 plaats.Tussen 1952 en 1995 wordt het gebied proefterrein voor het Waterbouwkundig Laboratorium "De Voorst" een nevenvestiging van het Waterbouwkundig Laboratorium in Delft. In "De Voorst" worden met 35 grote schaalmodellen van zeearmen en havens, ook uit het buitenland, proeven gedaan om de invloed van waterbouwkundige werken op de loop van het water te voorspellen.

Vanaf 1980 beginnen computermodellen bruikbaar te worden en vermindert de noodzaak gebruik te maken van grootschalige modellen. Langzaam raakt het laboratorium in verval en dreigt in handen te vallen van een projectontwikkelaar die op het terrein vakantiehuizen wil bouwen. Omwonenden en natuurorganisaties weten er een stokje voor te steken.
Natuurmonumenten krijgt de grond in bezit en maakt het bos toegankelijk voor bezoekers. Voor zover mogelijk worden proefopstellingen en schaalmodellen weer zichtbaar gemaakt. Nadat het terrein in 2016 rijksmonument is geworden, wordt met restauratie van de proefopstellingen begonnen.
Een project dat jaren in beslag gaat nemen.

Op de rijke keileem groeien verschillende soorten bomen naar hartenlust en daardoor lijkt het Waterloopbos ouder dan het is. Er zijn verschillende wandelingen uitgezet waarbij je van de ene in de andere verbazing rolt.
Niet alleen vanwege de overweldigende natuur en mooie doorkijkjes, maar ook vanwege de technische hoogstandjes die hier jarenlang zijn uitgevoerd.
Als je hier een keer hebt gewandeld begrijp je waarom de Nederlanders wereldwijd beroemd zijn om hun kennis van waterwerken. Aanrader.

Ik geef hier één linkje maar op internet is op diverse plekken veel meer over dit monument te vinden.

Model koelvijver voor de  Maasvlakte

De gerestaureerde golfbak die voor 
de Deltawerken is gebruikt

De voormalige deltagoot is
omgetoverd tot kunstwerk


tot slot nog wat doorkijkjes

foto's ferrara
klik aan voor vergroten

Dagje Haarlem

Riet bericht: 'Ik zit in de goede trein en heb een beige jasje met roodtinten aan.' Bang dat ik haar niet herken als ze op perron 3 in Haarlem uitstapt.
Zelf ben ik op datzelfde perron een paar minuten eerder aangekomen en sta dus op de uitkijk. Ik spot haar, breed grijnzend, op het balkon van de trein die vanuit Den Haag binnenloopt.
Als je Riet één keer hebt ontmoet, vergeet je haar nooit meer. Klein postuur en altijd smaakvol tot in de puntjes verzorgd. Dat jasje met bijpassende lange broek staat haar goed. Kijk maar. Nog voor we zijn uitgecheckt is het gesprek tussen ons op gang en het stopt pas als we eind van de middag op het station afscheid van elkaar nemen. Riet heeft zich dan al babbelend kans gezien 80 foto's te maken en verzucht dat zij het niet redt met één blogje.
Het eerste heeft ze inmiddels geplaatst en ik ben verbaasd dat ik niet heb gemerkt dat ze in dat bloemrijke straatje het ene plaatje na het andere schiet. In de  Koepelkathedraal Sint BAVO raakt Riet, die liever niet een nacht van huis is, zo begeesterd dat ze bijna zin krijgt er een nachtje te slapen. Ik zie dat de priester van dienst vandaag niet aanwezig is en doe het voorstel haar op te sluiten in de biechtstoel. Haar schone geweten slaat het aanbod af.
Zelf ben ik liefhebber van zowel het exterieur als het interieur van deze kerk.
Met enthousiast gezelschap, met een scherp oog voor detail, is een bezoek extra feestelijk. We dwalen zo lang rond dat het lijstje met andere bezienswaardigheden in de stad in mijn tas blijft. Een mooie smoes om samen op herhaling te gaan. Na nog een drankje op een terras nemen we, tevreden over deze topdag, op het station afscheid. Even later kunnen we ieder op ons eigen perron nog een keer naar elkaar zwaaien. Goeie reis en wel thuis!

foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Lees ook bij https://rietepietz.wordpress.com/2024/07/18/warme-dag/