Recente afbeeldingen van mijzelf zul je er niet tegenkomen.
Een jeugdkiek of eentje waar ik niet herkenbaar in beeld ben
gaat nog, maar daar houdt het voor mij echt op.
Bijgaande foto laat het plein voor de Dom in Ferrara zien. Het
is zondagochtend na de dienst.
Als je goed kijkt zijn het nagenoeg allemaal mannen die het
plein bevolken. De dames zijn al naar huis vertrokken, vermoedelijk om voor de
lunch te zorgen.
Ik zelf zit met echtgenoot aan de overkant op het terras te
genieten van dit plaatje.
Ferrara is een oude, gezellige vestingstad op de Povlakte in
Italië. Buiten de muren ligt een goede stadscamping en deze doet dienst als
uitvalsbasis voor de stad zelf en steden in de omgeving zoals Ravenna en
Comacchio. De treinverbinding met Bologna is prima.
Binnen de vestingmuren herbergt Ferrara onder andere een
kasteel met een interieur dat zeer de moeite waard is. Enkele musea waarvan die
met de kerkschatten en de gobelins in mijn ogen het interessants is.
Je kunt er heerlijk door de straten dwalen, over de
vestingwal wandelen en niet onbelangrijk, op de terrassen is het goed toeven.
Als Nederlander voel je je meteen thuis vanwege de vele
fietsen die je ziet. Van jong tot oud begeeft zich op dit vervoermiddel door de
stad, daarbij weinig verkeersregels in acht nemend.
Je wordt eerder omver gereden door een fietser dan een auto. Wij op onze fietsen doen ons best de hand uit te steken of voor een stoplicht te wachten, maar eigenlijk brengen we daarmee, met name voor de oudere fietsers, het verkeer behoorlijk in de war.
Voor mij is Ferrara een stad om terug te komen.
Voor mij is Ferrara een stad om terug te komen.
Toen ik een pseudoniem zocht voor de schrijverij was de keus
snel gemaakt.
leuk en bijzonder hoe je aan je pseudoniem kwam.Grappig om te lezen.
BeantwoordenVerwijderenMooie bron voor je schrijversnaam.
BeantwoordenVerwijderen