Er zijn nogal wat bekende mensen die ik niet ken. Heel
politiek Den Haag bijvoorbeeld en wat te denken van radio en tv-beroemdheden. We
kunnen er sport en schrijven nog aan toevoegen.
Je weet wie ze zijn maar echt kennen dat is toch iets
anders. Met hen delen we niets werkelijks of misschien moet ik zeggen werkelijk
niets. Het is eenrichtingsverkeer waar jezelf niet aan deelneemt.
Mij kan het echt niets schelen dat Frans Bauer met Natascha Froger in Frankrijk ronddartelt of dat die jongens uit Volendam weer eens
gezamenlijk op pad zijn. Men speelt elkaar de bal toe en belegt zo elkaars
boterham. Straks moeten we de zogenaamde strijd tussen Linda, Wendy en Chantal
weer aanzien. Hoewel moeten. Je hoeft niet te kijken en ik doe dat ook heel
weinig. Hoe ik dit allemaal weet? Uit de krant want er wil nog wel eens een
columnist aandacht aan schenken.
Nee, geef mij maar de “onbekende” mensen uit Blogland. Het
land waarin ik na jaren schrijven en lezen een aantal mensen heb leren kennen, hoewel
ik ze nog steeds niet echt ken.
De meeste bloggers heb ik namelijk nooit in levend lijve
ontmoet.
Van sommigen heb ik het e-mailadres en zij hebben het mijne.
In Blogland deel je veel met elkaar. Verhalen, foto’s,
gedichten, recepten, ervaringen en soms lief en leed. De bekendheid die wij
onderling hebben is niet te vergelijken met de bekendheid van de BN-ers die we
allemaal kennen, maar toch ook weer niet.
Ik bedoel te zeggen, met veel mensen in Blogland ben je echt
begaan. Van eenrichtingsverkeer is hier meestal geen sprake.
Wat een mooie en ware invulling van deze schrijfveer.
BeantwoordenVerwijderenDank je wel.
VerwijderenHé..je raakt m'n hart omdat ik het ook zo voel. Nou ik ga beter niet uitwijden en nee..voor mij is het nooit een eenrichtingsverkeer! Prachtig en origineel bericht!!!
BeantwoordenVerwijderen