Achter in de bus

Als we voeger op schoolreis gingen was er altijd wel een handvol klasgenoten dat zich een plaats bevocht op de achterste bank. In mijn beleving was dat de plek bij uitstek om te klieren. Het waren ook altijd de jongens die daar terecht kwamen. Ik zag er toen de lol al niet van in en ook nu zal ik niet snel achter in de bus reizen. Als het niet anders kan maak ik er geen probleem van want ik weet eigenlijk niet waarom ik die plek niet ambieer. Wagenziekte is mij vreemd, dus dat kan het niet zijn. Voor vrij uitzicht hoef je er ook niet te gaan zitten want dat is, naar mijn idee, overal in de bus gelijk. Ik vermoed dat het iets met bochten te maken heeft. Je zit te ruim op de achterbank, zeker in het midden heb je geen enkel houvast. Maar ach, waar praat ik over want ik maak alleen gebruik van de stadsbus voor korte ritjes. Liefst ga ik zo snel mogelijk zitten want niet alle chauffeurs wachten met optrekken tot iedereen een plaats heeft gevonden.

Bij een enkeling moet je soms een soort paaldans uitvoeren voor je kunt neerploffen.

Waarschijnlijk oog ik niet bejaard genoeg. Ik vat het vroege optrekken maar op als compliment.

De achterbank, ook nu nog de plek waar scholieren het liefste zitten.

Ik laat hem graag voor ze vrij.