Er klopt iets niet

Vanmiddag ga ik naar Kruidvat voor een paar leuke aanbiedingen.

Bij de kassa staat dit keer eens geen lange rij want er zijn twee kassa’s in bedrijf.

Toch vlot het niet erg. Drie vrouwen staan hopeloos in de weg, ze gebaren op uiterst vriendelijke wijze dat zij al betaald hebben, maar nog een vraag hebben en laten klanten voorgaan. Er duikt tussen mij en de vrouwen een schattig ventje op dat door zijn vader, die op dat moment de winkel komt inlopen, wordt geroepen. 

Ik ben aan de beurt en wurm mij langs de drie vrouwen. Meestal pin ik, maar de valuta in mijn knip is toereikend en ik betaal dus cash. Pas als ik op weg ben naar huis bekruipt me het gevoel dat er iets niet klopt in de situatie. Als ik later verslag doe aan meneer F. lijkt het hele gebeuren steeds vreemder.

Terwijl ik dit intik vraag ik mij af of ik een achterdochtig brein heb of zijn bij Kruidvat de nodige pincodes afgekeken en deed pa met zoontje op straat de rest.

Volgende week op dat winkelplein ogen en oren maar eens goed openhouden en de hand op de knip.