Huurachterstand

De bel gaat. Op de stoep staat een keurige man in donkerblauw pak, onder zijn arm draagt hij een zwarte aktetas.

Als ik wil zeggen dat ik niet in De Heer ben en de Wachttoren niet zal lezen zegt de bezoeker: ‘Goedemorgen mevrouw, de naam is Zonderhuis van beroep deurwaarder, wij moeten eens praten.’

Verbaasd kijk ik naar de pedante man op mijn stoep. Vanachter een hoornen bril kijkt hij me onverzettelijk aan.

‘Ik breng u namens woningbouwvereniging “Beter Wonen” een bevel tot uithuiszetting wegens enorme huurachterstand. Ik vraag mij af of u uw post wel opent. U hebt alle brieven, aanmaningen en herinneringen genegeerd. 
U bent nergens verschenen om protest aan te tekenen tegen de procedure, kortom de woningbouwvereniging is met u uitgepraat. U heeft al uw rechten verspeeld. Binnen een maand moet u dit huis hebben verlaten en als u niet meewerkt komt verhuisbedrijf “Graag Gedaan” dit pand ontruimen.’

Al pratend heeft meneer Zonderhuis zijn voet op de drempel gezet om te voorkomen dat ik de deur voor zijn neus zal dichtdoen.

Ik neem het formulier van hem aan en verheug me al op de uitkomst van dit gesprek. ‘Weet u zeker dat u aan het juiste adres bent, kijkt u nog eens goed in uw papieren. Ik denk dat er een vergissing in het spel is en dat u elders in de straat moet zijn.’

‘Geen sprake van mevrouw, ik versta mijn vak, ik weet wat ik doe, doet u geen moeite de tijd te rekken. Uw naam en adres staan op alle formulieren vermeld. U staat binnenkort echt op straat.’

‘Dacht het niet.’ zeg ik, maar schiet daarmee geen deuk in zijn zelfverzekerde houding.

Hij zet zijn voeten wat verder uit elkaar, zodat hij nog steviger lijkt te staan.

‘Dacht het wel’, zegt meneer Zonderhuis en vervolgt: ‘De smoesjes van ziek en zeer, uitkering niet ontvangen, andere schulden eerst afgelost, die ken ik allemaal wel, dus daar hoeft u niet mee aan te komen. Heeft u kinderen die voor opvang kunnen zorgen? . Ik zou maar eens serieus gaan nadenken over een eventueel logeeradres.’

Zijn voet schuift steeds verder over de drempel. De ronde neus van zijn glimmende zwarte schoen raakt bijna de deurmat. Nog even en hij staat in de gang. Dat is me toch een stap te ver. Ik probeer het nog een keer.

‘Echt u vergist zich, u bent aan het verkeerde adres, geloof me nou maar.’

‘Mevrouw zo is het wel genoeg. Regel uw zaken nu het nog kan, bespaar u de ellende dat wij uw huis komen ontruimen. Ik kan u verzekeren dat die handelingen zowel voor u als de buurt niet prettig zijn.’

Nu is bij mij de maat vol en zeg op ijzige toon terwijl ik hem het bevel tot uithuiszetting in zijn handen duw: ‘Meneer Zonderhuis, ik ben al 25 jaar bewoner van dit pand en sinds vorige week is het geheel vrij van hypotheek. Wat nou huurachterstand? En haal nu snel uw voet van de drempel want ik sta niet in voor de lak op uw schoenen. Inpakken en wegwezen met uw bevel tot uithuiszetting en graag binnen een week een schriftelijk excuus van woningbouwvereniging “Beter Wonen”.

Haastig propt hij het formulier in zijn aktetas en beent het tuinpad af. 

Op weg naar zijn auto trekt hij zijn mobiele telefoon. Ik kan niet horen wat hij zegt, maar ik vermoed dat hij verhaal haalt bij de woningbouwvereniging.