Handeltje

Terwijl ik boven in mijn schrijfkamertje aan een moeilijke schrijfopdracht werk, dringt luid gestommel vanuit het portiek tot me door. 
Doordringende kinderstemmen vragen bij elkaar om voorrang. 
Het duurt niet lang voor de miezerige deurbel uit zijn slaapstand wordt gewekt. Van schrik maakt hij meer lawaai dan normaal. 
De kinderen zijn niet alleen luidruchtig, maar ook ongeduldig. 
Als ik halverwege de trap ben wordt er met vier handjes op het raam naast de deur gebeukt. Voor mijn neus staan twee meisjes van ik gok, vier en zes jaar. Als een paar bewakers staan aan het eind van ons bescheiden tuinpad twee jongetjes van een jaar of tien naast een trapskelter. Vermoedelijk zijn het de bedenkers van het project dat mij nog niet geheel duidelijk is en heeft een van hen op de bel gedrukt.

Het oudste meisje houdt een plastic tas van Action onder mijn neus met daarin gelijkmatige plakken ijs. Ze vertelt dat ze ijsblokken hebben verzameld en vraagt of ik wat wil kopen voor in de vriezer. Haar zusje showt een plastic bakje met als buit twee muntjes van 50 eurocent.

De grootste bewaker meldt dat de brokken 25 eurocent per stuk kosten. 
Ik smelt voor de verwachtingsvolle blikken van de beide meisjes en diep het geld voor 1 brok uit mijn portemonnee. Ik mag er zelf eentje uitzoeken. 
Terwijl ik met de koude klomp ijs in mijn handen sta zegt de kleine handelaar dat ik er met een mes wel twee van kan maken. Ik beloof dat te doen. 
Blij huppelt het stel het tuinpaadje af. De bewaker zet zijn trapskelter in beweging en zijn collega springt behendig achterop. De zusje staan al bij de buren op het raam te rammen. 
In de gootsteen smelt het ijs als sneeuw voor de zon.

Voor jullie mij van krenterigheid betichten. De winter is nog niet voorbij …