Klein leed en ander ongemak

Jaren geleden, om precies te zijn in 2010,  kocht ik het boekje Klein Leed en ander Ongemak. Geschreven door een medeschrijver op Column X, een schrijfsite waarop ik destijds actief was. Na lezing moest het boekje een plek krijgen in de boekenkast. Op de plank Gein en Ongein werd ruim baan gemaakt. Ik schreef er voor Column X onderstaand verhaal over. 
Het past goed in “Klinkklare Nonsens” de schrijfveer voor vandaag.

‘Hé jongens, een nieuwkomer, dat is lang geleden dat er hier werd aangevuld. Hallo, welkom hier. Mag ik me voorstellen, Neo-Turbo van Jan Kuitenbrouwer en naast mij staat De Dikke Van Dale Is Mijn Beste Vriend van Driek van Wissen, ooit dichter des Vaderlands. Hij leeft helaas niet meer. 

Ja, die Van Dale is hier goed vertegenwoordigd want naast Driek troont Leve De Dikke Van Dale van Kadé Bruin. 
Peter van Straaten met zijn serie Vader en Zoon staat hier ook maar die heeft een beetje status aparte vanwege de omvang van zijn boekjes. 
Met jouw formaat pas je goed in dit deel van de kast. Je ziet je komt hier in goed gezelschap. Maar vertel eens wie ben je en wie heeft je geschreven.

Klein Leed En Ander Ongemak, zeg je. En Nurks heeft je geschreven? Nooit van gehoord, klinkt een beetje, ja wat zal ik zeggen…nurks.

Heb je leuke verhalen in dat gele kaftje? Of is het echt allemaal leed en ongemak? Het leven van alle dag, komisch beschreven. Dat is goed, daar houden wij van op deze plank. Zie het leven vooral niet te moeilijk. 
Wat zeg je? Hebben je verhalen op schijfsites op internet gestaan. 
Hoor je dat Oneliners en Soundbites, dit is er één uit jouw wereld, ben je eindelijk niet meer zo alleen.

Als de tweeling Stof Genoeg en Spelen met Woorden van Wim Meyles nou een beetje opschuift dan kan Klein Leed met gemak naast jou komen staan.

En als hij ons nou elke avond een verhaaltje vertelt dan wordt het vast gezellig. Eindelijk weer eens leven in de brouwerij. 
Wat zeg je wil je beginnen met de recensies, omdat die zo goed zijn.

Nou dat bepalen wij zelf wel of wij iets goed vinden. We hebben immers allemaal verstand van taal. Begin nou maar gewoon bij het eerste verhaal. Zestig stukjes? Toe maar! Nou lui, zijn we zestig dagen onder de pannen, dat belooft wat.’