Alles of niets 2

Als bij Desiree de woede wat is gezakt maakt ze aanstalten de kinderen naar bed te brengen. Vooral voor Robin wil ze de lieve vrede bewaren. Het joch is op een leeftijd dat hij heus in de gaten heeft dat het tussen haar en Johan niet altijd botert. Robin protesteert, hij wil dat ene spelletje afmaken, maar Desiree is onverbiddelijk. Met op haar ene arm Jozefientje duwt ze met de andere arm Robin de trap op. ‘Van pap had ik het spelletje wel mogen afmaken.’ Zal best, denkt Desiree verbolgen, het kind krijgt het door zijn vader voorgedaan, die zit ook te vaak voor zijn pc met een spelletje. Terwijl Robin zijn tanden poetst legt Desiree de slapende Jozefien in haar bedje. Robin onder zijn Batman dekbed wacht op het kwartiertje voorlezen. Halverwege het hoofdstuk valt haar zoontje in slaap. Hij merkt niet meer dat ze hem over zijn wang aait.

Beneden ploft ze neer op de bank. In haar verhitte hoofd voert ze een denkbeeldig gesprek met Johan over hun financiele situatie. Ze schrikt op van de bel. Twee agenten staan voor de deur. Ze vragen naar Johan. Desiree gaat hen voor naar de kamer. Nadat ze Robin zijn cadeau opzij heeft geschoven wijst ze de heren een zitplaats op de bank.
‘Wat is er aan de hand, dat u mijn man wilt spreken.’
‘Uw man heeft vanmiddag benzine getankt en hij is zonder te betalen weggereden. De beveiligingscamera heeft de beelden geregistreerd. De pomphouder heeft aangifte gedaan van diefstal.’ Verbijsterd hoort Desiree het verhaal aan. Ze belt meteen met Rens.
‘Stuur Johan naar huis er zitten twee agenten op hem te wachten. Ze beweren dat hij vanmiddag bij een tankstation is weggereden zonder te betalen. Geldgebrek kan het niet zijn want hij heeft vandaag een bonus van de baas gekregen. Hij moet nu thuiskomen om te vertellen dat het een vergissing is.’
Rens zwijgt een paar seconden, maar begrijpt direct dat er meer aan de hand is en zegt: ‘Johan is al een tijdje weg, ik kom naar je toe. Zeg tegen die agenten dat Johan zich zal melden zodra hij thuiskomt.'

Als Rens zijn auto parkeert ziet hij dat de politiewagen net wegrijdt. Hij is er blij om want zonder agenten praat het makkelijker met Desiree. Dat het met Johan niet goed gaat is hem wel duidelijk, maar hoe legt hij dat aan haar uit. Desiree reageert verontwaardigd, die agenten beweren min of meer dat Johan een oplichter is. Rens vat meteen de koe bij de hoorns en informeert naar de bonus. Desiree doet verslag van de cadeautjes en ook van haar gevoel dat ze de wasmachine liever had afbetaald. Nu weet hij zeker dat er iets niet deugt en hij vertelt Desiree over de lening van duizend euro.
‘Duizend euro, dat kost die wasmachine samen met de droger niet eens. Het is een aanbieding die we in termijnen kunnen afbetalen. Het was tegen mijn zin, maar Johan wilde van de aanbieding gebruikmaken. Waarom zou Johan duizend euro van jou moeten lenen?‘
‘Denk eens goed na, Desiree, is er de laatste tijd iets veranderd in zijn gedrag. Komt hij later thuis dan anders, is hij nerveus?’
Ze realiseert zich dat Johan de afgelopen weken nauwelijks thuis heeft gegeten. Hij heeft altijd aannemelijke redenen waarom hij later thuiskomt. File, uitgelopen vergadering, nog even bij een belangrijke klant langs. Ze vertelt dat hij in de weekenden ongedurig is. ‘Vroeger ging hij met jou naar de sportschool, maar daar is op de een of andere manier de klad ingekomen. Het enige dat hem lijkt te kalmeren is een spelletje op de computer. Echt blij ben ik er niet mee, want hij geeft Robin een slecht voorbeeld, maar alles is beter dan een gang naar de gokhal.' Haar stem stokt, dan dringt de volle waarheid tot haar door. ‘Hij gokt weer, dat is het. Allemachtig, dat ik dat niet heb gezien, hij gokt weer.’ Verslagen kijkt ze voor zich uit.

Rens slaat een arm om haar heen. Het troostende gebaar maakt bij Desiree de tranen los. Tegen zijn schouder huilt ze met lange uithalen haar verdriet uit. Wanneer Johan tegen middernacht thuiskomt is Desiree voldoende bedaard. Als hij zijn vriend op de bank ziet zitten, weet hij dat hij geen enkele smoes hoeft te verzinnen en maar beter alles kan opbiechten. Desiree geeft hem niet de kans iets te zeggen. Ze wil weten hoe lang hij alweer aan zijn verslaving toegeeft. Hoeveel geld hij vergokt heeft en of hij nog meer schulden heeft gemaakt. Ze gooit hem alles voor de voeten van de afgelopen weken. Het late thuiskomen, de redenen die hij heeft opgegeven, allemaal leugens, hij zat gewoon ergens te gokken. Als klap op de vuurpijl komt ze met de niet betaalde tankbeurt op de proppen. Hij heeft het dus goed begrepen, die politiewagen stond er voor hem. Als Desiree is uitgeraasd laat Johan zijn tranen de vrije loop en vertelt dat hij het gokken nooit helemaal heeft opgegeven, terwijl dat voor Desiree een voorwaarde is geweest, toen hij haar ten huwelijk vroeg. Al die jaren is het hem gelukt zijn verslaving in de hand te houden en geen schulden te maken. Het ging mis na de geboorte van Jozefientje, twee jaar geleden. De strenge kraamverzorgster die vond dat hij moest leren hoe je een baby de luier aandeed. Bij Robin was dat nooit aan de orde geweest en hield hij zich verre van dat soort handelingen. De doorwaakte nachten en de uren die hij met de huilbaby in zijn armen beneden rondliep, om Desiree haar rust te gunnen. Haar moeder met haar eeuwige verwijt dat hij niet genoeg verdient om een gezin met twee kinderen te onderhouden. Kortom de laatste twee jaar is het leven voor Johan niet gemakkelijk geweest, het heeft hem naar de gokhal en het casino gedreven. Het afrekenen van de benzine is hij gewoon vergeten. Desiree is niet onder de indruk van zijn tranen en zijn zielige verhaal. Ze maakt korte metten met hem. ‘Morgen neem je vrij en gaat die benzine betalen, daarna maak je een afspraak bij de huisarts en je vraagt een verwijzing voor de verslavingszorg. Eén kans geef ik je Johan, je laat je behandelen en als je dat niet doet pak ik mijn biezen en ben ik weg met de kinderen.’
Rens toont zich een ware vriend. ‘Johan, voorlopig hoef ik mijn geld niet terug, maar grijp de kans die Desiree je geeft, ga werken aan jezelf.’

Na een slapeloze nacht, waarin de discussies hoog oplaaien, belt Johan met de huisarts. Hij vertelt Desiree niet dat de assistente op het antwoordapparaat laat weten dat de huisarts met vakantie is. Hij neemt zich voor te zeggen dat hij ’s middags al terecht kan en als ze daarna naar de verwijsbrief vraagt zal hij zeggen dat hij die al heeft weggebracht en een afspraak heeft voor een intakegesprek.  Als Johan die middag wegrijdt passeert hem een politiewagen. Even schrikt hij en houdt in, dan vindt zijn rechter voet het gaspedaal. 

Jullie hebben even op deel 2 moeten wachten. Ik heb een aantal aanpassingen gedaan. Lange zinnen ingekort en informatie die niet echt van belang was verwijderd of aangepast.
De suggestie Rens een wat prominentere rol te geven heb ik niet overgenomen. In mijn beleving is Desiree nog veel te druk met haar gokkende echtgenoot. 'Misschien iets voor een derde deel?' vroeg ze. Voorlopig niet.