in ijle ochtendmist
zweven koeien
boven nat grasland
strijkt laat zonlicht
over goudgekleurde bodem
en glimmende kastanjes
als zwarte bladeren
huizen rustende spreeuwen
op kale takken
dunne regen, die geen regen is
zakt uit loodgrijze hemel
langzaam wint herfst terrein
en verliest natuur haar glans
hopend op betere tijden
houdt in mijn tuin
het laatste roosje dapper stand
foto ferrara
Soms krijgen we een poëzieopdracht
Schrijf een gedicht over de herfstHet kostte moeite, maar het is gelukt
Aah ja, die laatste roosjes. Hier ook nog erg dapper. Mooi gedicht
BeantwoordenVerwijderenPrachtig en heel herkenbaar.
BeantwoordenVerwijderenDe laatste zin maakt het gedicht helemaal af, hee mooi.
BeantwoordenVerwijderenO, wat een mooi gedicht. Echt zoals het nu buiten is.
BeantwoordenVerwijderenZeker gelukt! Ik proef de herfst!!
BeantwoordenVerwijderenNa sommige regenbuien ben ik al blij met druppels. Hans
BeantwoordenVerwijderenHij is prachtig Ferrara!
BeantwoordenVerwijderenHa Ferrara,
BeantwoordenVerwijderenprecies zoals de herfst is.
Met hetzelfde gevoel...
Prettig weekend, Marlou
Mooi hoor, een ijzersterk roosje hè?
BeantwoordenVerwijderenHeel mooi, zo herfstachtig.
BeantwoordenVerwijderenDe aarde glimt zeker door al het nat. Hans
Dunne regen, die geen regen is.
BeantwoordenVerwijderenWat mooi gezegd en zo was het deze week werkelijkheid, toen we fietsten onder een loodgrijze hemel.
Schitterende herfst poëzie.
Jij bent van alle markten thuis !
Ha Ferrara,
BeantwoordenVerwijderenkijk!
Zo moet poëzie zijn!
Mooi...
Groetjes van Marlou
ja, mooi
BeantwoordenVerwijderen