Gulliver (1)

Zonder richting dobbert een bootje op de lichte deining van de blauw gekleurde golven van de oceaan. De zon schijnt onverminderd fel en weerkaatst haar stralen in de lege fles die een kind als een doorzichtige boei aan zijn kleine borst klemt. De schittering in het water tekent vlekken in het gezichtje dat steeds roder kleurt. Oververhit en dorstig raakt de peuter langzaam buiten bewustzijn. Het duurt niet lang voor het jongetje door een zwerm hongerige meeuwen wordt ontdekt. Ze vliegen in een steeds nauwer wordende cirkel boven het vaartuigje. Een enkeling waagt vijandig krijsend een duikvlucht en scheert rakelings over het doodstille kind.

De onrustige vogels trekken de aandacht in de stuurhut van het motorjacht 'Quo Vadis' dat op weg is naar de haven van Dubai. Dergelijk gedrag van vogels boven een kalme zee betekent dat er prooi in de buurt is.
Gekleed in een hagelwit shirt dat strak gespannen om zijn gebruinde lijf zit tuurt de stuurman door zijn kijker. Behoedzaam speurt hij over de oppervlakte van de spiegelende zee.
Zonnestralen vallen op de lege fles in de armen van het jongetje. Als een noodsignaal weerkaatst het licht in de verrekijker van de stuurman.
Gealarmeerd legt hij de kijker naast zijn stuurwiel en stoomt langzaam op naar het dobberende scheepje. Krijsend verlaten de meeuwen het jachtterrein. Vanaf zijn hoge positie ziet de stuurman hun prooi op de bodem van het bootje. Het kind, vastgeklemd aan zijn reddingsboei, geeft geen enkel teken van leven.
Opnieuw pakt de stuurman zijn kijker en tuurt de zee af. Ergens moeten er tekenen van een schipbreuk zijn. Een afgescheurde mast, stukken zeildoek. Maar de zee geeft haar geheimen niet prijs.

We kregen de volgende scene aangereikt: Tijdens een wereldreis lijden een echtpaar en hun drie-jarig zoontje schipbreuk  Vlak voor het schip zinkt besluiten ze het kind in een reddingsbootje te leggen in de hoop dat hij een kans heeft om te overleven. 
Opdracht: bedenk een verhaal over het jongetje. Ik had niet genoeg aan een A-viertje.