Dagje Haarlem

Riet bericht: 'Ik zit in de goede trein en heb een beige jasje met roodtinten aan.' Bang dat ik haar niet herken als ze op perron 3 in Haarlem uitstapt.
Zelf ben ik op datzelfde perron een paar minuten eerder aangekomen en sta dus op de uitkijk. Ik spot haar, breed grijnzend, op het balkon van de trein die vanuit Den Haag binnenloopt.
Als je Riet één keer hebt ontmoet, vergeet je haar nooit meer. Klein postuur en altijd smaakvol tot in de puntjes verzorgd. Dat jasje met bijpassende lange broek staat haar goed. Kijk maar. Nog voor we zijn uitgecheckt is het gesprek tussen ons op gang en het stopt pas als we eind van de middag op het station afscheid van elkaar nemen. Riet heeft zich dan al babbelend kans gezien 80 foto's te maken en verzucht dat zij het niet redt met één blogje.
Het eerste heeft ze inmiddels geplaatst en ik ben verbaasd dat ik niet heb gemerkt dat ze in dat bloemrijke straatje het ene plaatje na het andere schiet. In de  Koepelkathedraal Sint BAVO raakt Riet, die liever niet een nacht van huis is, zo begeesterd dat ze bijna zin krijgt er een nachtje te slapen. Ik zie dat de priester van dienst vandaag niet aanwezig is en doe het voorstel haar op te sluiten in de biechtstoel. Haar schone geweten slaat het aanbod af.
Zelf ben ik liefhebber van zowel het exterieur als het interieur van deze kerk.
Met enthousiast gezelschap, met een scherp oog voor detail, is een bezoek extra feestelijk. We dwalen zo lang rond dat het lijstje met andere bezienswaardigheden in de stad in mijn tas blijft. Een mooie smoes om samen op herhaling te gaan. Na nog een drankje op een terras nemen we, tevreden over deze topdag, op het station afscheid. Even later kunnen we ieder op ons eigen perron nog een keer naar elkaar zwaaien. Goeie reis en wel thuis!

foto's ferrara
klik aan voor vergroten
Lees ook bij https://rietepietz.wordpress.com/2024/07/18/warme-dag/