Lang rolt…
Art Garfunkel nr: 470
“Bright Eyes”
voor de hand liggend keus, iets anders heb ik niet kunnen
vinden.
De dichter dèr Mouw heeft waarschijnlijk iets anders
bedoeld, maar bij de eerste regel had ik associaties met de jacht en dat gegeven
liet me niet meer los. Ik bleef in dat thema hangen.
Tegenwoordig is de jacht omstreden, hoewel in restaurants in
het najaar de menu’s daar niet van getuigen.
Wildschotel, eendenborst, hertenbiefstuk, reerug, konijnenbont
allemaal even smakelijk klaar gemaakt met als groente, rode kool en
stoofpeertjes.
In mijn jeugd at ik haas, konijn en houtduif en vond het
heel gewoon. Mijn Opa had grond in bezit waarop je mocht jagen. Opa’s broer had
een jachtvergunning en een leuke jachthond. Een zogenaamde Drentse Patrijs.
We aten wat er op tafel kwam en dat Oom Evert samen met zijn
hond daarvoor op jacht was geweest vonden we heel gewoon. Af en toe kwam je een
kogeltje tegen en dat legde je dan op de rand van je bord.
Nu is jagen een discutabel gebeuren, maar in begin jaren
vijftig van de vorige eeuw, was daar in mijn kinderogen niets bijzonders aan.
Het zou maar zo eens kunnen dat dergelijk eten toen al “luxe” eten was, maar
dat heb ik als kind niet begrepen.
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het nog altijd
smakelijk eten vind.
.jpg)
foto internet
Spelregels en gedichten voor schrijven met de Top 2000 vind je hier http://heldenreis.nl onder blog.
Heerlijk inderdaad! En nix mis mee wat mij betreft, als het gewoon om zelf op te eten is. In elk geval gezonder dan al dat plofvlees.
BeantwoordenVerwijderenOeh..., schrijnende muziekkeus. Verslikte mij bijna in een hapje tam konijn.
BeantwoordenVerwijderen