Voor wie ik liefheb wil ik heten
Bouwdewijn de Groot nr: 1660
“Een tip van de sluier”
Mijn moeder is mijn naam vergeten, hoe schrijnend is die
zin.
Een demente moeder die haar kind niet meer herkent.
Er zijn
dagen dat het wat beter lijkt te gaan.
Heldere momenten, maar daarna is het
weer voor tijden voorbij.
Een gesluierde wereld waar je nauwelijks toegang tot hebt. Soms, met zingen of met foto’s van vroeger, kom je heel even over de drempel en dan gaat de deur weer dicht.
Een gesluierde wereld waar je nauwelijks toegang tot hebt. Soms, met zingen of met foto’s van vroeger, kom je heel even over de drempel en dan gaat de deur weer dicht.
Zo moeilijk, zo onbegrijpelijk, zo verdrietig.
ja erg kan dat zijn inderdaad.
BeantwoordenVerwijderen