Wooningloze
Eric
Clapton nr: 1309
“Let it
grow”
Het eerste woord dat in me op kwam was dakloos.
Maar daar gaat dit gedicht niet over.
Ik lees eerder dat de dichter zich alleen thuisvoelt als hij
kan dichten.
Blijkbaar geeft het hem rust. Zou het te vergelijken zijn
met het rusteloze gevoel van het schrijverke dat ontstaat als er een thema of
een verhaal in mijn hoofd rondspookt en ik krijg het maar niet goed genoeg
geschreven. Schrijven, lezen, herlezen, schrappen, niets wil kloppen. Ik ga
iets anders doen. Strijken, het schrijverke wil ook strijken. Afwassen, kan het
schrijverke als de beste. Het zit graag een half uur naast me in de sauna. Mijn
schrijverke is net een dreinende kleuter die bij alles wil helpen, liefst van
de wal in de sloot.
Pas als het verhaal, hoe klein ook, is geschreven komt het
schrijverke tot rust.
Is het onder dak, zoals nu.
Ha, hij is leuk jouw schrijverke!
BeantwoordenVerwijderenEn is inderdaad een leuk schrijfje geworden...
BeantwoordenVerwijderenSlauerhoff voelde zich inderdaad nooit ergens thuis. Het gedicht gaat heel erg over hem zelf. Liever bevoer hij de wereldzeeën dan zich te vestigen.
BeantwoordenVerwijderen