Chris Faber 16

Coimbra

Zolang Maaike nog geen andere gasten op haar quinta ontvangt kan ze ruim aandacht aan de taalles besteden. Om Chris goed van dienst te kunnen zijn heeft ze haar eigen cursusboeken weer opgediept. Ze spreken af dat hij drie keer in de week ’s middags les krijgt. Ze geeft hem niet alleen taalles, maar zal hem ook inwijden in praktische zaken zoals boodschappen doen en omgaan met de bevolking.
‘Ik begrijp van Leo dat je in Tua woonruimte wilt zoeken. Daarover wil ik straks met je doorpraten, maar eerst vertel ik je iets over het dorp zelf. Het is een kleine leefgemeenschap, de meeste mannen werken op de wijngaarden in de omgeving en de vrouwen bestieren het huishouden. De sociale controle is niet gering. Men weet veel van elkaar en onderling worden die wetenswaardigheden graag uitgewisseld.
Als nieuwkomer en weldoener zal je daar veelvuldig over de tong gaan en je moet je uiterste best doen een plekje in de gemeenschap te veroveren. Doe je noodzakelijke boodschappen bij de plaatselijke middenstand en als je hoort dat er iemand ziek is, informeer er dan belangstellend naar. Laat bij lokale feesten je neus zien en schroom niet te doneren in de daarvoor bestemde collectebus.
Verder vind je de bejaarde Padre Bardorino op je pad. Hij is het alziend oog in zijn parochie en staat bij de oudere inwoners nog enigszins op een voetstuk.
Het bisdom Braga heeft hem ooit als jonge kapelaan aangesteld. Waarschijnlijk zijn ze hem daarna vergeten, want hij is nooit meer weggegaan. Tot op de dag van vandaag doopt hij de baby’s die worden geboren en in dit rooms-katholieke land wordt er, zeker in de dorpen, zonder de Padre niet getrouwd. Je gaat hem vast ontmoeten, want Jacintha heeft regelmatig contact met hem als ze naar de kerk gaat om voor Jaime een kaarsje te branden. Best kans dat Bardorino al van jouw plannen weet en haar geadviseerd heeft. Die zet ongetwijfeld voeten op het erf als jij daar aan de renovatie begint.’
‘Wat betreft sociale controle ben ik wel wat gewend, in Veenwijk zijn ze daar ook niet vies van. Voor mij valt je keurige zin over uitwisselen van wetenswaardigheden onder roddelen. Alleen heeft onze pastoor in de loop der jaren enorm aan gezag ingeboet. Denk je dat die Padre een hindernis vormt?’
‘Welnee, zolang je maar niet sleutelt aan de geldelijke bijdrage die zij aan het kerkje geeft, want dat beperkt zich niet tot een paar waxinelichtjes in de week.’
‘Ah, waait de wind uit die hoek.’ 

Maaike gaat verzitten en zegt:
‘Ik wil serieus met je doorpraten over woonruimte. Als het niet meteen lukt onderdak te vinden kun je hier blijven wonen, zolang je geen bezwaar hebt de quinta in het zomerseizoen met andere gasten te delen. Meestal verhuur ik aan gezinnen en groepen. Voor wat meer privacy zou je dan een slaapkamer aan de kant van de keuken kunnen nemen. Maar ik geef toe, ideaal is het niet. Hoeveel heb je eigenlijk van Jacintha’s boerderij gezien?’
‘Alleen de voorkant en de woonkeuken. Haar rondleiding heeft zich beperkt tot de bedrijfsgebouwen.’
‘Dat dacht ik al. Als je wilt kan ik misschien helpen woonruimte op het wijngoed te vinden. Aan de achterkant van de quinta is namelijk een kleine vleugel aangebouwd waar Jaime’s moeder haar laatste jaren heeft gewoond. Na haar overlijden is de verbindingsdeur naar de quinta dichtgetimmerd en is het opslagruimte geworden.
Met Jacintha’s goedvinden zou je dat woonhuisje met weinig moeite weer bewoonbaar kunnen maken. Het enige wat ontbreekt is een voordeur en een keukenblokje, maar dat lijkt me voor een ervaren bouwvakker geen onoverkomelijk probleem. Wat zou je ervan zeggen als ik eens een bezoekje bij mijn vriendin afleg?’
Chris schiet in de lach. ‘Maaike, het is te mooi om waar te zijn, maar vijandige Carlos ziet me nu al liever gaan dan komen, die zal alles in het werk stellen mij van het terrein te houden. Ik had juist het idee hem in te schakelen bij het zoeken naar woonruimte in Tua. Je hebt me net gewaarschuwd voor de roddel in het dorp en niet te vergeten de pastoor en vervolgens kom je met de suggestie dat ik wel achter de quinta kan gaan wonen. Ben jij degene die Leo heeft geadviseerd behoedzaam te werk te gaan? Met jouw aanpak is daar weinig van terug te vinden.’
‘Leo denkt ook dat Jacintha het niet aandurft, in verband met het dorp en de pastoor, een alleenstaande man op haar erf te laten wonen. Voor mij zijn dat geen redenen om de vraag niet te stellen, maar zonder jouw instemming wil ik dat niet doen.
De aanbouw zou als tijdelijk onderkomen dienst kunnen doen. Van daaruit kun je rustig rondkijken en je hebt minder te verliezen, mocht Portugal bij nader inzien toch tegenvallen. Trouwens Carlos heeft daar niets over te zeggen, als Jacintha er niet voor voelt houdt alles op.’
‘Dat begrijp ik wel, maar ik wil straks met iedereen in harmonie kunnen werken en dat lukt niet als ik het vertrouwen van Carlos niet heb. Ik vraag me serieus af of hij een oogje op zijn bazin heeft en mij als rivaal ziet.’
Nu schiet Maaike in de lach. ‘Carlos is getrouwd en heeft twee kinderen, als hij al een oogje op haar zou hebben, maakt hij geen schijn van kans. Zij is haar overleden echtgenoot nog altijd trouw. Nee, die man is gewoon bang dat jij een vinger in de pap krijgt op het wijngoed. Als jij hem kunt overtuigen dat hij daarvoor niet bang hoeft te zijn, komt het op den duur tussen jullie heus goed.’
‘Ik weet niet of het wel zo’n goed plan is. Jacintha is nog niet eens gewend aan het feit dat ik haar wil helpen, misschien moeten we eerst maar een contract zien rond te krijgen’
‘Daar zou jouw huisvesting dan toch een onderdeel van kunnen worden? Laat mij nou even mijn gang gaan. Nee, heb je, ja kun je krijgen.’
Chris ziet aan Maaike’s gezicht dat het haar gemeend is.
‘Jij kent haar al jaren dus je zal wel weten wat je doet. Ik vind het goed op één voorwaarde. Je zegt dat het jouw idee is. Ze moet zich naar mij niet verplicht voelen en een eerlijke kans krijgen om te weigeren.' Chris raapt zijn studieboeken bij elkaar.
'En dan ga ik nu mijn huiswerk maken en opzoeken wat een voordeur en een keukenblokje is in het Portugees.’
‘Blijf gebruikmaken van je internetcursus, dat is goed voor je uitspraak. Veel televisie kijken helpt ook. En vergeet niet dat je hier op vakantie bent.’
‘Morgen trakteer ik mezelf op een trip naar Coimbra, ik wil de universiteitsbibliotheek zien.’
‘Zorg dat je op tijd vertrekt, dan heb je minder kans op een lange wachtrij.’

De volgende morgen arriveert Chris tegen tien uur in Coimbra. De oude stad ligt op een heuvel en herbergt een wirwar aan kleine straten en trappen. De oudste universiteit van Portugal torent boven alles uit. Chris parkeert de auto in de buurt van de lift die hem gemakkelijk in de bovenstad brengt. Eerst een ticket voor de universiteitsgebouwen kopen, zodat hij zeker is van een bezoek aan het oude complex. Bij de kassa valt de drukte mee. Hij heeft geluk dat hij alleen is, want er is nog een plek bij de Engelstalige tour van elf uur waarvan de gids al in de startblokken staat. Hij leidt de bezoekers naar de rijk versierde kapel van Sint Michaël met een goudkleurige trap naar de hemel. Vervolgens gaat het door diverse faculteitsgebouwen met prachtig bewerkte cassetteplafonds en blauw betegelde gangen, naar het hoogtepunt van de rondleiding. De Biblioteca Joanina.
De bibliotheek is opgebouwd in barokstijl en deels gedecoreerd met bladgoud. Verdeeld over drie ruimtes, die gescheiden worden door versierde bogen, staan hier 300.000 eeuwenoude boekwerken opgeslagen in kasten van tropisch hardhout.
Dit slotstuk van de rondleiding maakt op Chris de meeste indruk.

Op het grote plein geniet hij in de zon nog van het uitzicht over de omgeving om daarna via schilderachtige steegjes en talloze trappen af te dalen naar de benedenstad. Na een uitgebreide lunch, die deels wordt begeleid door een stel studenten dat een zakcentje probeert bij te verdienen, zoekt Chris zijn auto op en rijdt op toeristische wijze terug naar Pinhão.

Thuis ligt een briefje op tafel van Maaike. ‘Kom nog even langs, Jacintha wil je spreken.'