Mijmeringen

 
afbeelding internet

Daar sta ik als oudste dochter in ons gezin aan de zoveelste vaat van deze week. Een heel andere dan ik gewend was te doen in de pastorie. Het servies in de pastorie is van fijn aardewerk en beschilderd met afbeeldingen. Mevrouw zegt dat het Wedgwood heet. Ik ben altijd bang geweest iets te breken. Hier in huis is dat niet mogelijk met alle borden en kommen van email. Mijn vader en twee broers hebben zich na het eten teruggetrokken. Denk maar niet dat ze de moeite hebben genomen hun eigen spullen naar de keuken te brengen, laat staan dat ze iets over het eten hebben gezegd. Dat doen ze alleen als het ze niet zint. Zoals vorige week toen ik raapsteeltjes had gekookt met een sausje. Dat vinden ze maar dure fratsen die ik heb overgenomen uit de pastorie en die horen hier niet thuis. Het lijkt of voor de mannen hier in huis het leven niet is veranderd na het overlijden van moeder. Voor mij is het leven er niet leuker op geworden. Afgezien van het feit dat ik moeder moet missen ben ik ook mijn dienstje in de pastorie kwijtgeraakt. Vader wil dat ik het huishouden hier verzorg.

Dominee en zijn vrouw hebben nog geprobeerd hem op andere gedachten te brengen, maar het leek wel of vader daar nog dwarser van werd. Hij is er altijd op tegen geweest omdat mevrouw mij ook andere dingen leerde dan alleen huishouden. Vader vindt dat voor vrouwen niet nodig, daar worden ze maar eigenwijs van zegt hij. Moeder was er juist blij mee, dat ik na de lagere school nog iets bij leerde. Ze vroeg me vaak haar voor te lezen uit de boeken die ik meekreeg uit de pastorie. Ze negeerde vaders commentaar en nam het voor me op. Moeder zou nooit hebben toegestaan dat ik nu voor mijn vader en broers zorg.

Vader moest eens weten dat ik elke woensdagmiddag naar de pastorie ga om aan een boek te schrijven. Mevrouw helpt me daarbij en haar neef, die uitgever is, heeft na het lezen van de eerste hoofdstukken gezegd dat hij het boek, als het klaar is, wil uitgeven. Dat boek moet de springplank naar mijn vrijheid worden. Vader zal woedend zijn en me pas laten gaan als ik meerderjarig ben. Ik heb nog drie jaar om me voor te bereiden op een zelfstandig bestaan. Ooit zal ik voor mezelf kunnen zorgen en zal mijn droom uitkomen. Schrijven en daarmee de kost verdienen. Desnoods betaal ik de huishoudelijke hulp die mij moet vervangen uit eigen zak.
Moeder zou trots op me zijn geweest.

De schrijfveer voor vandaag is 'mijmermooi'. Bovenstaand verhaal is een schrijfopdracht uit 2013 die ik de titel Mijmeringen meegaf.